Αρχείο για Ιανουαρίου, 2008

Στο Δελτίο Τύπου (01.01.2008) του «Ελληνικού Παρατηρητηρίου του Ελσίνκι» (καμία σχέση με το πτωχευμένο «Helsinki Watch») παρατίθεται νεοειδωλολατρικής προελεύσεως κείμενο για το καλό του χρόνου!

http://cm.greekhelsinki.gr/index.php?sec=192&cid=3222

Συγχαρητήρια, κύριοι! Προκειμένου να προκαλέσετε χάος, είστε ικανοί να συμμαχήσετε με την οιανδήποτε κωμικοτραγική και ανεπρόκοπη πένα!

Κι άλλα πεταμένα λεφτά σε δράσεις για την επίτευξη της πολυπολιτισμικότητας που καταλήγουν φυσικά στην άλλη όψη του Νεο-οθωμανισμού στην Εργασία:

Φέσι uber alles!

fesoma.jpg

http://www.diversity.net.gr/

Τουρκοπροσκύνημα

Posted: Ιανουαρίου 28, 2008 in Πολιτική
Ετικέτες: , ,

Κάποτε ο Κολοκοτρώνης έλεγε, «Φωτιά και τσεκούρι στους τουρκοπροσκυνημένους!» Ο Καραμανλής δεν άκουσε τον άνθρωπο, στον οποίο οφείλει την ελευθερία του.

Έσπευσε να καταθέσει στεφάνι στο Μαυσωλείο του Κεμάλ Ατατούρκ, πρωτεργάτη της γενοκτονίας εις βάρος των Ελλήνων της Μικράς Ασίας. Είπαν ότι το προστάζει το Πρωτόκολλο! Άλλο ένα ψέμα φυσικά στην υπηρεσία του καθησυχασμού της ελληνικής κοινής γνώμης. Ψέμα, γιατί α) μπορούσε να μην επισκεφθεί καθ’  όλου την Τουρκία, όπως έκαναν επί πενήντα χρόνια οι προκάτοχοί του και να γλιτώσει την αμηχανία, αλλά και β) διότι προσφάτως ο Ιρανός ομόλογός του ζήτησε και επέτυχε την παράκαμψη του «άκαμπτου» τουρκικού Πρωτοκόλλου! Αλλά τι κάθομαι και λέω, το Ιράν είναι σοβαρή χώρα που σέβεται τον εαυτό της!

Θαυμάστε, λοιπόν, τον τουρκοπροσκυνημένο πρωθυπουργό των Ελλήνων!

kemalproskinima.jpg

Για άλλη μια φορά η ελληνική ηγεσία (sic!) «στήθηκε» στο ύψος τον περιστάσεων!

Το γεγονός, πέραν της οργής και της θλίψης που προξενεί, είναι και κάπως για γέλια: Σε βάζει σε διάφορες σκέψεις του στυλ: Τι θα έκαναν οι Εβραίοι, αν έβλεπαν τον πρωθυπουργό τους να καταθέτει στεφάνι στο μαυσωλείο του Χίτλερ; Η αναλογία, δυστυχώς, για μας είναι πολύ εύστοχη! Ας θυμηθούμε τα γλυκά λόγια του Κεμάλ για τον λαό μας:

touskserizosame.jpg

Ξέρω όμως τι περίπου πρέπει να έκαναν οι Μικρασιάτισες που ακόμη ζουν, όταν είδαν με τα μάτια τους την ευχάριστη σκηνή:

oldwoman.jpg

H Τριτοβάθμια Εκπαίδευση είναι το τελευταίο στάδιο δημόσιας επιμόρφωσης του Νεοέλληνα. Έχει τεράστια επίδραση στην διαμόρφωση του πνευματικού προσανατολισμού του, τόν καθορίζει ως μετέπειτα επαγγελματία, προσδιορίζει που θα δώσει τις μάχες του, από ποιο μετερίζι και με ποια κίνητρα. Η κλίκα των υποτακτικών της «Νέας Ιστορικής Ανάγνωσης» διείδε αμέσως τις πλούσιες δυνατότητες για την προώθηση ενός νέου ιδιότυπου αντεθνικού γενιτσαρισμού στο διάτρητο, ελλείψει αξιοκρατίας Ελληνικό Πανεπιστήμιο, και φυσικά δεν έχασε την ευκαιρία. Οργάνωσε την πρώτη βάση της στο Πάντειο Πανεπιστήμιο και δη στο Τμήμα Πολιτικής Επιστήμης και Ιστορίας!

Ας ξεκινήσουμε με το πρώτο μας μάθημα: «Νέο-Ελληνική Εθνική Μυθολογία Ι»*


Νέο-Ελληνική Εθνική Μυθολογία Ι

Η απόρριψη ‘του άλλου’

ΧΕΙΜ Κ.Μ.: 110268 ΔΜ 3 ΚΑ: ΕΒΣ, ΝΙ, ΕΣ.

Διδάσκων: Καθηγητής Στέφανος Πεσμαζόγλου

ΥΕ

1

Στο επίκεντρο αυτού του μαθήματος βρίσκονται οι κεντρικοί εθνικοί μύθοι στους οποίους θεμελιώθηκε το νεοελληνικό κράτος και οι λειτουργίες τους όπως διαμορφώθηκαν από την λογιοσύνη και αναπαράγονται από το σχολείο, τους πολιτικούς και τα ΜΜΕ. Ενδιαφέρουν ιδιαίτερα τα κυρίαρχα στερεότυπα στην Ελλάδα για ‘τον’ ‘Τούρκο΄, ‘την Τουρκία’ και για το ιστορικό παρελθόν ‘την Οθωμανική Αυτοκρατορία’. Οι έννοιες αυτές που συμπυκνώνουν προκαταλήψεις αφαιρετικά προσδιορίζουν τον εκτός συνόρων ‘κατ’εξοχήν άλλον’ ενισχύοντας εξ’αντιδιαστολής αποφασιστικά και την διαμόρφωση της Ελληνικής ταυτότητας. Τα εθνικιστικά στερεότυπα εμπεριέχονται σε κάτι ευρύτερο και με βάθος χρόνου: τους μύθους και τις αφηγήσεις τους. Ανταγωνιστικές εθνικιστικές μυθολογίες καθορίζουν το πλαίσιο των συλλογικών αντιλήψεων και αναπαραστάσεων και ως εκ τούτου τις εκάστοτε διαμορφούμενες ταυτότητες. Οι μηχανισμοί παραγωγής και αναπαραγωγής της εθνικιστικής ιδεολογίας ενδιαφέρουν καθόσον επηρεάζουν αποφασιστικά την άρθρωση του πολιτικού λόγου και την χάραξη εξωτερικής πολιτικής.

Ενδεικτική Βιβλιογραφία:

§ ΑΓΓΕΛΟΥ, Άλκης, Το Κρυφό Σχολιό, εκδ. της Εστίας.

· ΒΟΥΡΗ ΣΟΦΙΑ, Εκπαίδευση και Εθνικισμός στα Βαλκάνια, Η περίπτωση της Βορειοδυτικής Μακεδονίας 1870-1904, εκδ. Παρασκήνιο, 1992, 206 σελ.

· ΓΙΑΝΝΟΥΛΌΠΟΥΛΟΣ, Γιώργος, Διαβάζοντας τον Μακρυγιάννη. Η κατασκευή ενός Μύθου από τον Βλαχογιάννη, τον Θεοτοκά, τον Σεφέρη και τον Λορεντζάτο, εκδ. Πόλις, 2003, [313 σελ.].

· ΓΙΑΝΟΥΛΌΠΟΥΛΟς, Γιάνης, Η Ευγενής μας Τύφλωσις…’, εκδ. Βιβλιόραμα, 1999.

· GOΟDWIN, Godfrey, ‘Ντεβσιρμέ ή χριστιανικό παιδομάζωμα’ στο: Οι Γενίτσαροι, εκδ. Οδυσσέας, 1997 [1994].

· HERTZFELD,Michael, Πάλι δικά μας…Λαογραφία, Ιδεολογία και η Διαμόρφωση της Σύγχρονης Ελλάδας, εκδ. Αλεξάνδρεια 2002 [1982].

· Ιστορία του Ελληνικού Έθνους (τόμοι μετά το 1821)

· ΚΑΣΤΕΛΛΑΝ ΖΩΡΖ, στον τόμο: Η Ιστορία των Βαλκανίων, Το Μέρος Δεύτερο: Εποχή των εθνικισμών στα Βαλκάνια, σελ. 307-609, & Συμπεράσματα. Τα Βαλκάνια ανάμεσα σ’ Ανατολή και Δύση, σελ. 661-668.

· ΚΟΝΟΡΤΑΣ Παρασκευάς, Οθωμανικές Θεωρήσεις για το Οικουμενικό Πατριαρχείο, 17ος-αρχές 20ου αιώνα, εκδ. Αλεξάνδρεια,1998, 572 σελ.

· ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΚΟΠΟΥΛΟΥ – ΝΟΥΤΣΟΥ ΑΓΓΕΛΙΚΉ, ‘Εθνικισμός και Βαλκανική Ιστοριογραφία’, στην επιθεώρηση Σύγχρονα Θέματα, Ιούλιος 1994.

· ΛΙΑΚΟΣ ΑΝΤΩΝΗΣ, Η Δόμηση του Εθνικού Χρόνου στην Ελληνική Ιστοριογραφία, περ. Πολίτης, τ. 124, Δεκέμβριος 1993, σελ. 23-31.

· ΛΙΠΟΒΑΤΣ Θ., «Ορθόδοξος Χριστιανισμός και Εθνικισμός: Δύο πτυχές της σύγχρονης ελληνικής πολιτικής κουλτούρας», στο περ. Ελληνική Επιθεώρηση Πολιτικής Επιστήμης, εκδ. Θεμέλιο τ.2, Οκτώβριος 1993. σ 31-47.

· ΜΑΤΑΛΑΣ Παρασκευάς, Εθνος και Ορθοδοξία, Πανεπιστημιακές εκδόσεις Κρήτης, 2002, 388 σελ.

§ ΜΗΛΛΑΣ Ηρακλής, Εικόνες Ελλήνων και Τούρκων, Σχολικά βιβλία, Ιστοριογραφία, Λογοτεχνία και Εθνικά Στερεότυπα, εκδ. Αλεξάνδρεια, 2001, 365 σελ.

· ΠΕΣΜΑΖΟΓΛΟΥ, Στέφανος, Ευρώπη-Τουρκία, Ιδεολογία και Ρητορεία εκδ. Θεμέλιο 1994

· ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ ΜΙΧΑΗΛ Β., Η Πελοπόννησος κατά την δευτέραν Τουρκοκρατίαν (1715-1821), εκδ. Ερμής, ανατύπωση, 1978, 304 σελ.

· ΣΚΟΠΕΤΕΑ ΕΛΛΗ, Το «Πρότυπο Βασίλειο» και η Μεγάλη Ιδέα. Όψεις του εθνικού προβλήματος στην Ελλάδα (1830-1880), εκδ. Πολύτυπο, 1984, 432 σελ.

· ΣΚΟΠΕΤΕΑ ΕΛΛΗ, Φαλμεράϋερ, εκδ. Θεμέλιο,. 1997, 188 σελ.

· Σύγχρονα Θέματα, Ειδικό τεύχος ‘Κύπρος’, τ. 68-70, Μάρτιος 1999, 400 σελ.

· ΦΑΛΛΜΕΡΑΫΕΡ, Περί της καταγωγής των σημερινών Ελλήνων, μετ. Κωνσταντίνος Π. Ρωμανός, εκδ. Νεφέλη 1984, 138 σελ.

Η αναλυτική αρθρο-βιβλιογραφία παραδίδεται σε συνάρτηση με τις επιμέρους εργασίες οι οποίες είναι απαλλακτικές μόνο υπό τους όρους που τίθενται γραπτώς και συμπεφωνημένα με τον κάθε φοιτητή/τρια.

Τι να πρωτοσχολιάσει κάποιος:

α) Τον τίτλο και την επιλογή του μαθήματος, το οποίο οι (από)φασίζοντες υπεύθυνοι του Τμήματος σκέφτηκαν διά μιτώσεως να χωρίσουν σε δύο μέρη, προκειμένου να ενισχύσουν την ανύπαρκτη σοβαρότητά του; [Σού λέει, αν είναι δύο εξάμηνα κάποιος ζαλισμένος φοιτητής θα ψαρώσει και θα το εκλάβει ως σοβαρό!]

β) Τον ξεχειλίζοντα υποκειμενισμό, με τον οποίο δίνουν μια πρώτη γεύση περί τίνος πρόκειται στην συνοπτική περίληψη του μαθήματος; [Αλοίμονό μας! Σαν να κατέβηκε ο πολιτικός σχεδιασμός του ΣΥ.ΡΙΖ.Α και παρέθεσε την ιδεοληπτική ιστορική του άποψη για την Ελλάδα.]

γ) Την επιλεγμένη «εξαιρετική» βιβλιογραφία, η οποία εξαντλείται σε συγγραφείς πρωταγωνιστές της εθνοκάθαρσης εις βάρος του Ελληνισμού; Ας περιγράψουμε χωρίς τους «ρομαντικούς τίτλους» τα βιβλία αυτά: είναι αφιερωμένα στην κατάρριψη του μύθου του Κρυφού Σχολείου, στην αποκαθήλωση του Μακρυγιάννη, στην διάψευση της βαναυσότητας του παιδομαζώματος, στον στιγματισμό της Ορθοδοξίας ως εθνικιστικής, στην απόδειξη ότι ο Ελληνισμός δεν έχει συνέχεια, στην εν γένει διάλυση της ελληνικής ταυτότητας. Τα ονόματα των συγγραφέων πριν την μάχη του Βιβλίου της Ιστορίας της Στ΄ δημοτικού ήσαν άγνωστα στην κοινή γνώμη και γνωστά μόνον στους ειδικούς της Ιστορίας, τώρα όμως, ο καθένας μας μπορεί να αναγνωρίσει τον κ. Λιάκο, πάτρωνα της κας Ρεπούση και πατέρα της «Νέας Ανάγνωσης» στην Ελλάδα, τον κ. Μήλλα, που σε ένα αχτύπητο ντουέτο με την έτερη επικ. καθηγήτρια της Παντείου Σία Αναγνωστοπούλου ήσαν ομιλητές σε εκδήλωση του προσκείμενου στο ΣΥ.ΡΙΖ.Α. πολιτιστικού συλλόγου «Μεσοποταμία» για το διαβόητο βιβλίο της Στ΄Δημοτικού το περασμένο έτος (2007) λέγοντας ο μεν πρώτος ότι το προηγούμενο βιβλίο Ιστορίας «έσταζε αίμα», η δε δεύτερη ότι πατριωτισμός «είναι το μίσος προς την πατρίδα του άλλου»!!! Φυσικά, ακολουθεί, last but not least, και παραπομπή σε ένα τεύχος του περιοδικού «Σύγχρονα Θέματα» με εκδότες τον κ. Ν. Αλιβιζάτο, Γρ. Ανανιάδη και φυσικά τον σημερινό Πρόεδρο του Τμήματος Πολιτικής Επιστήμης και Ιστορίας Στ. Πεσμαζόγλου και κατά πάσα πιθανότητα αρμοδίως υπεύθυνο για αυτήν το άθλιο πρόγραμμα σπουδών της Παντείου!!! Το περιοδικό αυτό, όλως τυχαίως, κατά την διάρκεια της «ευδόκιμης» θητείας της κας Μαριέττας Γιαννάκου ως Υπουργού Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων, έλαβε και μια γενναιόδωρη οικονομική ενίσχυση, την οποία αποδείξαμε με ντοκουμέντο σε προηγούμενο post μας (βλ. Τα κατορθώματα ενός Καθηγητή). Οι άνθρωποι δεν κρύβονται! Έχουν πλάτες στο εσωτερικό και το εξωτερικό τέτοιες, ώστε να μην ντρέπονται και να μην υπολογίζουν τις αντιδράσεις της ελληνικής κοινής γνώμης! Ο κ. Ν. Αλιβιζάτος, καθηγητής στο Τμήμα Νομικής της Σχολής Νομικών, Οικονομικών και Οικονομικών Επιστημών, ευθυγραμμιζόμενος με το κεντρικό σύνθημα για μαζική επίθεση κατά Ελληνισμού και Ορθοδοξίας, κατ’ επανάληψη διεξάγει προπαγάνδα στους πρωτοετείς της Νομικής, και όποιον άτυχο πάρει σβάρνα! Αλλά με τον εκλεπτυσμένο φανατισμό αυτού του καθηγητή θα ασχοληθούμε σε επόμενο άρθρο…

——————————————————————————–

* Τα στοιχεία έχουν ληφθεί από τον Επίσημο Οδηγό Σπουδών του Παντείου Πανεπιστημίου (2006 – 2007). Για επιβεβαίωση βλ.

http://www.panteion.gr/gr/new/menu/politiki_epistimi/docs/odigos_spoudonF.doc

Στόχος του πολιτικού είναι να κυβερνήσει. Η εξουσία είναι το Άγιο Δισκοπότηρο του πολιτικού. Άλλοι το αναζητούν γιατί πιστεύουν ότι θα υπηρετήσουν την Πατρίδα τους, άλλοι γιατί είναι ματαιόδοξοι και νομίζουν ότι η εξουσία θα ξεδιψάσει τις προσωπικές τους ανάγκες, άλλοι γιατί νομίζουν ότι είναι κληρονομικό τους δικαίωμα, να συνεχίσουν δηλ. το επάγγελμα του γονέα τους, έχοντας μεγαλώσει από τους γονείς τους με το όραμα ότι θα κληρονομήσουν μια θέση στο σύστημα εξουσίας, άλλοι γιατί πιστεύουν ότι η εξουσία θα τούς δώσει την δύναμη να υπηρετήσουν άριστα τον εαυτό τους και να αποκτήσουν πράγματα που μόνον αυτή αποδίδει και άλλοι γιατί νιώθουν μια ακαταμάχητη έλξη να ασκήσουν την ύπατη αυτή τέχνη.

Κάποιοι από αυτούς είναι από μέτριοι μέχρι παντελώς ανίκανοι, άλλοι ικανοί, αλλά επικίνδυνοι, άλλοι κακοί, άλλοι ιδεοληπτικοί, κολλημένοι στο παρελθόν και λογικά υπάρχουν και λίγοι σωτήρες που είναι και ικανοί και επιθυμούν να προσφέρουν και κάτι.

Προσπαθούν να πείσουν τον ελληνικό λαό ότι δρουν με γνώμονα το λαϊκό, εθνικό, κοινωνικό ή πανανθρώπινο συμφέρον, αναλόγως της ιδεολογικής κατευθύνσεως που έχει το κοινό, στο οποίο απευθύνονται, και αναλόγως της ιδεολογικής καταβολής τους. Το βασικό τους πρόβλημα δεν είναι τόσο να αποδώσουν από τις θέσεις εξουσίας, αλλά να πείσουν ότι μπορούν και έχουν αποδώσει ικανοποιητικά για τον λαό από την θέση εξουσίας. Το πρώτο σκέλος αφορά την πολιτική ουσίας και το δεύτερο την πολιτική επικοινωνία. Στις ημέρες μας το δεύτερο είναι πιο σημαντικό και κερδοφόρο. Είναι πιο σημαντικό, γιατί είναι πιο εύκολο να επιτευχθεί. Είναι πιο εύκολο να επενδύεις χρήματα, δημόσιες σχέσεις και χρόνο στο να γίνεις δημοφιλής από το να καταρτίζεις νομοσχέδια, να παρεμβαίνεις, να κατεβάζεις πρωτότυπες ιδέες και να προσπαθείς να πείσεις για όλα αυτά τα πρωτόγνωρα και δύσπεπτα που απαιτούν θυσίες και ο κόσμος δεν κατανοεί. Συνεπώς, μέρος του προβλήματος είναι και ο κόσμος «που δεν κατανοεί». Και δεν κατανοεί, α) διότι δεν ενημερώνεται, β) διότι δεν προλαβαίνει να ενημερωθεί, γ) διότι δεν τόν αφήνουν να ενημερωθεί και δ) διότι δεν τόν ενημερώνουν για αυτά που πρέπει να ενημερωθεί. Και τα τέσσερα ισχύουν συγχρόνως στον ελληνικό λαό και εξασφαλίζουν την σύγχρονη σιωπή και εγκλωβισμό του στο φαύλο σύστημα σύμπραξης στην διάλυση και παρακμή μέσα από την στρεβλή και ανορθόδοξη επικοινωνία του με τον πολιτικό που εκλέγει να τόν αντιπροσωπεύει και υπηρετεί στην Βουλή του. Ο ελληνικός λαός, ως συλλογικό υποκείμενο, σχεδόν ποτέ δεν γνωρίζει καλά τι είναι αυτό που τόν συμφέρει και τι είναι αυτό που δεν τόν συμφέρει, τι είναι αυτό που είναι δίκαιο και αξιοπρεπές και τι είναι αυτό που είναι άδικο και εξευτελιστικό. Φυσικά έχει ένα ένστικτο αλάνθαστο, αλλά αυτό δεν σώνει την κατάσταση. Μια κατάσταση μίζερη που συντίθεται α) από ένα μεταπρατικό, ανεπαρκές και απάνθρωπο κράτος που καταπνίγει τις δημιουργικές αρετές του ελληνικού λαού, και β) από έναν λαό που ζει φανατικά αγκιστρωμένος στις μίζερες δομές αυτού του κράτους, που απομυζά και απομυζάται από αυτό μέσα σε μια σχέση μίσους και πάθους, δίχως μέλλον και διέξοδο. Οι Έλληνες, οι μεγαλύτεροι ιδίως, βιώνουν μια ανείπωτη πολλές φορές, πίκρα για αυτή την Χώρα, αναμεμειγμένη με μια φλύαρη κουτοπονηριά. Τούς βλέπεις από την μια το Ελλαδιστάν να καταριούνται, τα λάθη τα φοβερά να εντοπίζουν, την διαφθορά να ονειδίζουν, τα πάθη να καταδικάζουν, τους ανόητους να απορρίπτουν, αλλά από την άλλη να συνεχίζουν τους μεν να τούς ψηφίσουν με το δε κρατικό αξιωματούχο να συναλλάσσονται και να μην το κρύβουν, κάποτε μάλιστα σεμνύνονται για την τζάμπα μαγκιά, για την τζάμπα κλεψιά και πονηριά που έχουν κατά το παρελθόν επιδείξει. Έχουν πάμπολλα τρόπαια αποδεικτικά: κάποιο αυθαίρετο, έναν ή περισσότερους αδικαιολόγητους τραπεζικούς λογαριασμούς, ένα τρομερά ενεργοβόρο αυτοκίνητο SUV που στην πραγματικότητα δεν χρειάζονται, ένα γιο που υπηρετεί στο ΓΕΣ αντί στην παραμεθόριο και μια φορολογική δήλωση παντελώς απροσάρμοστη προς τα προδιαληφθέντα.

Προσπαθούσα να φανταστώ έναν περήφανο, ένα πραγματικό Έλληνα πολιτικό να στέκεται στην κεντρική προεκλογική συγκέντρωση στην πλατεία Συντάγματος και να λέει και να τα εννοεί τα εξής: «Συμπατριώτες μου, από αύριο ο ραγιαδισμός τελειώνει! Από αύριο, η Ελλάδα ορθώνει το ανάστημά της προς όλους!». Και να συνεχίζει: «Σάς διαβεβαιώ ότι αν με εκλέξετε κάθε νέο αυθαίρετο θα γκρεμίζεται εντός του έτους κατασκευής του, κάθε χαμένο δένδρο θα αναπληρώνεται μέσα σε έξι μήνες, κάθε δρόμος που σκοτώνει τα παιδιά μας θα επιδιορθώνεται αμέσως, στο Αιγαίο θα ξεκινήσουν άμεσα έρευνες για την ανεύρεση πετρελαίου και όποια τουρκική πρόκληση θα απαντάται δυναμικά. Η Ελλάδα από αύριο ξαναγίνεται μια δημιουργική και ανεξάρτητη χώρα που θα σέβεται τον εαυτό της και τον πολίτη της». Τι πιστεύετε ό,τι θα γίνει; Η γνώμη μου είναι ότι ένας μικρός έως μεγάλος πανικός θα καταλάβει τόσο τους μικρομεσαίους όσο και τους μεγαλοαστούς της ελληνικής κοινωνίας! Οι παρευρισκόμενοι κυριολεκτικά θα παγώσουν, αν δεν κατουρηθούν από τον φόβο τους, γιατί όλα τα παραπάνω σημαίνουν ότι οι νέοι θα εγκαταλείψουν τις καφετέριες, οι συνταξιούχοι θα αφήσουν το τηλεκοντρόλ και θα σηκωθούν από τους καναπέδες, προκειμένου να εργαστούν για ένα συλλογικό όραμα, που δεν αποσκοπεί σε ένα τεράστιο ολυμπιακό πανηγύρι ή σε μια υπεράσπιση συντεχνιακών και μικρόνοων οικονομικών συμφερόντων, αλλά σε μια υγιή καταπράσινη και αξιοπρεπή πατρίδα, έστω και αν φθάσουμε στα πρόθυρα του πολέμου. Το δάσος, όμως, έχει ξεμακρύνει από τα όνειρα του Νεοέλληνα, ο οποίος προτιμά, αντιθέτως, το όραμα ενός αυθαίρετου μέσα σε αυτό, ενώ γι’ αυτόν τα Ίμια είναι τόσο μακρινά όσο ο Βερίγγειος πορθμός και οι Φερρές πέφτουν περίπου στην άβυσσο των Φιλιππίνων. Κύριοι, ας μην ξεγελιόμαστε! Οι πολιτικοί μας είναι αδιάφοροι για το περιβάλλον, είναι κυνικοί απέναντι στους αδικοχαμένους νεκρούς της ασφάλτου, είναι ενδοτικοί στα εθνικά θέματα, γιατί εμείς τούς αφήνουμε, γιατί εμείς τούς το ζητούμε!

Θέλετε αποδείξεις; Τα εκατοντάδες χιλιάδες αυθαίρετα, οι εμπρηστές που ζουν ανάμεσά μας, τα αρχαία που ανακαλύπτονται περιέργως μόνον στο χωράφι του γείτονα, η εκλογή του Κ. Σημίτη ως πρωθυπουργού, αμέσως μετά τα Ίμια, τον θάνατο τριών Ελλήνων αξιωματικών και το εξευτελιστικό «Ευχαριστώ τους Αμερικανούς», η ανελλιπής προεκλογική απαίτηση του «γενναίου» ελληνικού έθνους για μείωση της στρατιωτικής θητείας και μείωση των αμυντικών δαπανών, λες και συνορεύουμε με το πριγκιπάτο του Μονακό, η τακτική συρροή χιλιάδων Ελλήνων τουριστών στα μικρασιατικά παράλια για ψώνια με παρακράτηση φόρου υπέρ του τουρκικού στρατού, την ίδια στιγμή που η οικονομική ζωή των νησιών μας μαραζώνει. Αυτοί έχουμε καταντήσει! Στην πλειοψηφία μας τουλάχιστον. Ένα εθνάριο ευθυνόφοβων, παρτάκηδων και βολεμένων greeks με φωνή γίγαντα και ψυχή νάνου. Αν θέλουμε να εντοπίσουμε έναν διεφθαρμένο, ας ρίξουμε μια ματιά στο διπλανό γραφείο, πίσω από τον ώμο μας, μα πιο πολύ βαθιά μέσα μας. Εμείς φυσάμε τη σάλπιγγα στον ρυθμό της υποχώρησης και της παρακμής και οι πολιτικοί μας υπακούουν και χορεύουν πρόθυμα στον σκοπό της.