Αρχείο για Αύγουστος, 2008

Advertisements

Τσιφτετέλληνες!

Posted: Αύγουστος 20, 2008 in Πολιτική
Ετικέτες:

Ένα λίγο παλιό, αλλά δυστυχώς ακόμη επίκαιρο κείμενο για την σύγχρονη Ελλάδα.

ΤΣΙΦΤΕΤΕΛΛΗΝΕΣ

Είναι γνωστό στους πάντες, πώς σε οποιοδήποτε πανεπιστήμιο του κόσμου φοιτήσει κάποιος, με οποιαδήποτε επιστήμη και αν ασχοληθεί, ένα μεγάλο μέρος του εισαγωγικού έτους θα είναι αφιερωμένο στις βάσεις της επιστήμης αυτής που συνήθως είναι Ελληνικές.

Με τα παραπάνω θέλω να τονίσω την επιρροή που είχαν αλλά και συνεχίζουν να έχουν οι «αρχαίοι ημών πρόγονοι». Αυτοί έθεσαν προ πολλού όλα τα ζητήματα που εξακολουθούν ακόμα και στις μέρες μας να απασχολούν τον πολιτισμένο άνθρωπο. Αυτοί δημιούργησαν τόσο τις θετικές όσο και τις ανθρωπιστικές επιστήμες. Αυτοί, με λίγα λόγια, κατασκεύασαν το πλέγμα του Δυτικού πολιτισμού μέσα στο οποίο αναπτύχθηκε η σύγχρονη Ευρώπη, κατ’ επέκτασιν οι ΗΠΑ και σίγουρα η σημερινή Ελλάδα μας.

Τι συνέβη λοιπόν κι αυτό το «γωνιακό μαγαζί», η Ελλάδα, κατέληξε σε σημείο να κηρύξει πνευματική πτώχευση; Πως είναι δυνατόν η χώρα που έβγαλε τον Αριστοτέλη και τον Πλάτωνα, να ασχολείται σήμερα, νυχθημερόν, με τα μπούτια της Παπαρίζου, τις ατάκες της Άντζελας, τα λαμπιόνια της Βανδή και χίλιες άλλες σαχλαμάρες των φρούτων που απαρτίζουν το νεοελληνικό πανέρι του «πολιτισμού»; Πως κατάντησαν οι Έλληνες να γίνουν «τσιφτετέλληνες»; Μια φορά και έναν καιρό, μας καθοδηγούσε με την γραφή του ο Σοφοκλής. Σήμερα, μας καθοδηγεί με τους δείκτες της η Σοφοκλέους…

Κάποτε είχα διαβάσει σε ένα βιβλίο για την πατρίδα μας (γραμμένο από Βρετανό), πως η Ελλάδα ήταν όπως ο μπροστάρης οδηγός σκύλος ενός καραβανιού στην έρημο. Τρέχει ανοίγοντας τον δρόμο στο σκοτάδι. Δυστυχώς σήμερα, το καραβάνι (του πολιτισμού) συνέχισε την πορεία του ενώ ο σκύλος οδηγός ξέμεινε πίσω, ξύνοντας τα αφτιά του αμήχανα και γαβγίζοντας την σελήνη. Το καραβάνι μας άφησε προ πολλού πίσω.

Οι άλλοι ασχολούνται με διαστημικές εξερευνήσεις, γονιδιακά δικτυώματα, κλωνοποιήσεις και ότι άλλο βάλει ο νούς του ανθρώπου ενώ εμείς αγωνιούμε για την κόντρα του Μάκη με τον Σεραφείμ, τις εσωκομματικές διεργασίες του ΠΑΣΟΚ, τις Τατιανιές και το ντεκαπέ μαλλί της Μενεγάκη… Το χειρότερο, βέβαια, είναι ότι έτσι μας αρέσει αν κρίνουμε από τις τηλεθεάσεις. Μέσα στο γενικευμένο μπάχαλο στο οποίο ζούμε, η αισθητική μας περιορίζεται σε σκηνικά τύπου FAME STORY και η παιδεία μας σε μπέστ σέλλερ όπως το «αριστούργημα» «Ο Ιούδας Φιλούσε Υπέροχα.» Μη χέσω…. Είμαστε δηλαδή σπουργίτια που νομίζουμε ότι είμαστε αετοί. Παραφράζοντας τον Μαρξ, έχουμε πλέον λανθασμένη «υπαρξιακή» (κατά το ταξική) συνείδηση. Καταντήσαμε μια παρανυχίδα του διεθνούς κορμού που όμως βαυκαλιζόμαστε ομφαλοσκοπώντας να νομίζουμε ότι είμαστε κέντρο πλατεία. Ούτε κέντρο, ούτε παράκεντρο και ούτε κάν γωνία. Μια ανθυπολεπτομέρεια στα μελλοντικά βιβλία της ανθρωπότητας. Ελλάδα, η Ζιμπάμπουε της Ευρώπης.

Υπάρχει φώς στην άκρη του τούνελ; Θα μπορέσουμε ποτέ να ορθοποδήσουμε; Εμείς οι «απόγονοι» τόσο των Αρχαίων όσο και των κατσικοκλεφτών αργότερα. Έχουμε καμιά ελπίδα ανάνηψης την στιγμή που ζούμε σε πλήρη πνευματική βυθιότητα και υπό καθεστώς τηλεδημοκρατίας και που πρώτο θέμα στις ειδήσεις έχουμε τον εκάστοτε Ψινάκη;

Αισιοδοξείτε. Όλα είναι πιθανά στην χώρα όπου φύεται, ανθεί και κυρίως ευδοκιμεί η φαιδρά πορτοκαλέα…

Καληνύχτα και το βράδυ στον Κιάμο…

– ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΝΟΜΑΡΧΙΑ –

– 2001-

Αυτή την στιγμή πετάει μόνο ένα από τα έξι (6) διαθέσιμα ελικόπτερα που ευρίσκονται στην βάση ελικοπτέρων του Ναυτικού στο Κοτρώνι. Η Ε.Ε θέλει να εισαχθούν άμεσα σε υπηρεσία, αλλά εδώ πολιτικοί και ναυτιλιακοί κύκλοι κάνουν ότι μπορούν για να τρενάρουν το θέμα και να ευρίσκονται αυτά καθηλωμένα επ’ αόριστον. Αυτά τα ελικόπτερα θα έδιναν πρωτόγνωρες ικανότητες επιτήρησης στο Λιμενικό Σώμα και θα εντόπιζαν πολλούς λαθρομετανάστες και πολλά λαθραία.

Τα τελευταία, όμως, ενοχλούν διαφόρους που έχουν τεράστια οφέλη (τα λαθραία έχουν πολύ χρήμα!) από αυτά και δεν τούς βολεύει να πετούν αυτά τα ελικόπτερα και να τα έχουν πάνω από τα κεφάλια τους. Για αυτό καθυστερούν την εισαγωγή τους σε υπηρεσία όσο μπορούν.

Από τα ελικόπτερα θέλουν να τήν «κάνουν» όλοι πλην των χειρίστων που θέλουν να μείνουν για να πετάξουν κάποια στιγμή (και να εισπράττουν και τα πτητικά επιδόματα φυσικά). Ανταλλακτικά δεν τους προμηθεύουν, γιατί όλο επίκειται να γίνει μια συμφωνία με την Ε.Α.Β που εδώ και καιρό δεν έχει γίνει ακόμη, οι χειριστές του Λ.Σ. για να γίνουν αξιόμαχοι θα είναι επιχειρησιακοί σε ένα χρόνο, αλλά θα τους πάρει συνολικά μια τριετία από τώρα για να αξιοποιήσουν κατάλληλα τα ελικόπτερα. Αποτέλεσμα: τα  παραλάβαμε το 2004, τα πέταξαν λίγο, για τα μάτια του κόσμου, ήσαν μετά καθηλωμένα για καιρό στο Τατόι και μέχρι να αξιοποιηθούν θα έχει περάσει αυτή η δεκαετία…

Ας είναι καλά τα χρήματα της Ε.Ε… Θέλουμε και καλά με την Γαλλία συμμαχία στο λιμενικό για την λαθρομετανάστευση και τον έλεγχο θαλασσίων συνόρων της Ε.Ε.  Σκόπιμα εδώ πολιτικοί και εφοπλιστές θέλουν να έχουν τα ελικόπτερα καθηλωμένα. Από το 2004 μέχρι σήμερα είναι λειτουργικώς ανύπαρκτα. Πρόκειται για σκάνδαλο πολλών μεγάτονων…

Σάββατο, 16 Αύγουστος 2008

Ο τουρκικός στρατός παρακολουθεί στενά τους Αλεβίτες και τη δράση των Προτεσταντών στην Τουρκία

Σε εκθέσεις που συνέταξε το 2004 ο ταγματάρχης πληροφοριών Ζεκέρια Όζτουρκ (Zekerya Öztürk), αναφέρεται μεταξύ άλλων ότι στην Τουρκία υπάρχουν 80 διαφορετικές ομάδες αλεβιτών. Στις εκθέσεις αναφέρεται ότι η πλειοψηφεία των αλεβιτών είναι πιστοί στο τουρκικό κράτος, ενώ κάποιες από τις ομάδες γίνονται προσπάθειες από οργανώσεις του εσωτερικού και του εξωτερικού να στραφούν σε διασπαστικές ιδεολογίες, ενώ υπάρχουν λεπτομερείς πληροφορίες για τη δράση γερμανικών συλλόγων και χριστιανικών ιεραποστολικών προτεσταντικών οργανώσεων που αποσκοπούν στον προσυλητισμό των αλεβιτών.

Στην έκθεση, που αναγράφεται ότι σύμφωνα με τα μέλη των ιεραποστολών ο αλεβιτισμός είναι «μια θρησκεία κατ’ όνομα μουσουλμανική και στην ουσία προτεσταντική», αναφέρονται και τα εξής:

«Η λαθραία προτεσταντική εκκλησία που βρίσκεται στη γειτονιά Μουσταφά Κεμάλ (πρώην 1ης Μαΐου) της συνοικίας Ουμράνιγιε (Ümraniye), ασχολείται σοβαρά με τον αλεβιτισμό και έρχεται σε επαφή με το αλεβιτικό στοιχέιο της περιοχής. Οι ξένες ιεραποστολές χρησιμοποιούν άλλα επιχειρήματα στις περιοχές και τις γειτονιές που κατοικούνται από Κούρδους και διαφορετικά στις περιοχές που κατοικούνται από αλεβίτες. Στις κουρδικές περιοχές μοιράζουν δωρεάν το ευαγγέλιο που είναι γραμμένο στα κουρδικά. Στη συνοικία Γκαζί (Gazi Mahallesi) οι γερμανικοί σύλλογοι δείχνουν ενδιαφέρον στους Αλεβί και την περίοδο αυτή οργανώνουν αλεβίτες συμπατριώτες μας».

Σε μια από τις εκθέσεις γίνεται εκτενής αναφορά στους σιίτες Τζαφερί (Caferi, πιστεύουν στους 12 ιμάμηδες, κατ’ αναλογίαν με τους 12 αποστόλους) που ζουν στην Τουρκία, οι οποίοι διαθέτουν 115 τεμένη στους νομούς: Κωνσταντινούπολης, Νικομήδειας (İzmit) Άγκυρας, Γιάλοβας, Προύσας, Μαγνησίας (Manisa), Καρς και Ίγντιρ.

Όπως έχουμε αναφέρει σε προηγούμενο άρθρο μας, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις των τουρκικών αρχών, σε περίπτωση που το τουκρικό κράτος δεν περιορίσει τη δράση των ξένων ιεραποστολών είναι πιθανόν τις επόμενες δεκαετίες το 30% του πληθυσμού της Τουρκίας να εκχριστιανιστεί.

Πηγή: http://www.bugun.com.tr/haber_detay.asp?haberID=36151

http://infognomonpolitics.blogspot.com/2008/08/blog-post_6743.html

Ακολουθεί κορυφαίο κειμενάκι που περισυνέλεξα από forum και απηχεί την αγωνία ενός νέου Έλληνα που έχει συνειδητοποιήσει την ‘τροχιά αυτοκαταστροφής’ μας, όπως λέει. Το διόρθωσα και το εμπλούτισα σε πολλά σημεία για να βγαίνει νόημα ,επειδή ήταν φανερό ότι ίχε γραφτεί γρήγορα.

Εμείς σκάβουμε ήδη το λάκκο μας. Μοιάζει η κατάσταση με θέατρο του παραλόγου. Δεν ξέρω αν έχετε δει κάτι γούεστερν με κάποιον ζηλωτή ιεροκήρυκα που παραμονές του πολέμου με τους Ινδιάνους θέλει να πάει να τούς διδάξει την Βίβλο. Και έχεις π.χ. τον Τζων Γουέιν να προσπαθεί να τού εξηγήσει πως «Παπά μου, πήγαινε πουθενά αλλού να κηρύξεις, δεν είναι ούτε η ώρα, ούτε το ποίμνιο κατάλληλο». Κι ο παπάς κάνει τους κεφαλιού του και μετά τον συλλαμβάνουν οι Ινδιάνοι και παίζουν σκοποβολή πάνω του και μετά έχουν το σκάλπ του στην ζώνη τους.

Τι θέλω να πω. Σε αυτές τις χώρες τύπου Τουρκία, Σκόπια κτλ, τούς κουρδίζουν συνεχώς, ώστε να είναι η κοινή τους γνώμη διαρκώς φανατισμένη. Γι’ αυτό δεν κάνουν πίσω και, αντιθέτως, η Ελλάδα υποχωρεί παντού.

Στην Ελλάδα, υπάρχει ένα κύμα ψευτοκουλτουριαρηδων ανεδαφικών τύπων, που επειδή έχει κόμπλεξ έναντι άλλων χωρών, αλλά δεν θέλει να πάει να ζήσει στην άλλη χώρα που ζηλεύει, γιατί δεν ξέρει την γλώσσα και γιατί εκεί δεν θα τον ήξερε κανείς, έχουν βαλθεί να μάς κάνουν Ολλανδία, σε μια περιοχη και περίοδο που πρέπει, αν μη τι άλλο, να διδασκομαστε Ιστορία και να μάς ενημερωνουν για τα εθνικά θέματα και δίκαια. Αντ’ αυτου, παμε απο Ρεπούση σε κόμματα που δηλώνουν συμπαράσταση στα Σκόπια (νεολαία ΣΥΡΙΖΑ, ΚΚΕ), με ενδιαφέρον μόνον όταν δέρνεται ο μετανάστης από κάποιο ψευτόμαγκα μπάτσο μας, αλλά όχι η Ελληνίδα δασκάλα στην Θράκη, με σύνθηκα «το Αιγαίο που ανηκει στα ψάρια του», με εμμονή στις «ρεαλιστικές» λύσεις και τους «τίμιους» συμβιβασμούς, στις διδαχές ότι «όλοι καλοί είναι μωρέ», «εμείς είμαστε οι ρατσιστες που φοβομαστε τους πάντες», ενω «αυτοί δεν έχουν κακη διάθεση», «οι λαοι δεν έχουν τιποτα να χωρίσουν» (απλά είναι αυτοί που μπορεί να πολεμήσουν) και ούτω καθ’ εξής.

Το αποτέλεσμα, είναι αυτή η αποχαύνωση και η άτοπη αισιοδοξία ότι «επαγρυπνούμε», καθώς και μια νεολαία, που να βγει με το κρύο για να διαδηλώσει νυχτιάτικα για την Μακεδονία, δε θα το κάνει, όπως οι χιλιάδες Σκοπιανοί που ξεσάλωναν για να στηρίξουν το παραμύθι τους. Για κλαμπ, ναι. Μετά ο άλλος δεν ξέρει τι είναι Τσαμουριά… Και ποιος να του το πει; Θα πρέπει να του πει και για την ιστορία της Β. Ηπείρου! Κι εμείς αυτά δεν τα λέμε! Όπως έγραφε περίπου και το βιβλίο της μαντάμ Ρεπούση, «με τους Βαλκανικούς η Ελλάδα πήρε και την υπόλοιπη Ήπειρο». Δηλαδή, δεν υπάρχει άλλη Ήπειρος εκτός συνόρων! Ενώ ο Αλβανός, θα καθίσει και θα σού κάνει κατήχηση ότι όλη η Ήπειρος, Νότια και Βόρια (!), είναι αλβανική. Εγώ γράφτηκα σε forum Βορειοηπειρωτών, για να μπορέσω να απαντήσω σε πρωτοφανείς επιθέσεις προπαγάνδας Αλβανών και Ιταλών (!) για τους Τσάμηδες και την Β. Ήπειρο. Αυτός ο Αλβανός, αύριο, θα ξέρει γιατί πολεμάει. Ο δικός μας, ο αποχαυνωμένος, δεν θα έχει ιδέα, γιατί δεν ξέρει Ιστορία. Και φυσικά, επειδή δεν θα ξέρει ‘γιατί’ πολεμάει δεν θα έχει και διάθεση να πολεμήσει… Και επειδή ίσως θα αρχίσει να σκέφτεται ότι οι αντίπαλοί του μπορεί να έχουν το δίκιο τους…

Πάμε λοιπόν κι εμείς σαν τον ζηλωτή ιεροκυρηκα, που μέσα στην ιδεαλιστική τύφλα της πιστής του, νομίζει πως ο Θεός θα τον κάνει αλεξίσφαιρο και πως η αγάπη του θα μετατρέψει τους Ινδιάνους σε πρόβατα. Και παίζουμε τους Ολλανδούς στα Βαλκάνια με μια πολιτική «μη μού απτού». Να αναγνωρίσουμε Μακεδονική μειονότητα γιατί δεν κινδυνεύουμε, προπαγανδίζει ελεύθερα το Ουράνιο Τόξο, φωνάζει το Γκρικ Ελσίνκι, να εξοικειωθούμε πια με την τουρκική μειονότητα, φωνάζει η Τουρκία, κλαίει η Καραχασάν, σιγά εμείς μη ζητήσουμε δυναμικά τίποτα από τη Λωζάνη και στενοχωρήσουμε την Τουρκία, μην κάνουμε θέμα που έδειραν την δασκάλα στη Θράκη, δεν είναι δα μεγάλο όνειδος, άμα δαρθεί μόνον κανένας Σκοπιανός ή Αλβανός ή Τούρκος… Και μετά αναρωτιέστε που πάμε…

Δεν υπάρχει σπονδυλική στήλη στην Ελλάδα και κάποιοι έχουν βαλθεί να ξεκάνουν την ελληνική κοινωνία και το ελληνικό έθνος. Ο άλλος λέει τι είναι η χώρα σου: «Δική σου; Όχι, φίλε μου! Κάνεις λάθος! Είναι του πολίτη του κόσμου!» Και το κοινό χειροκροτά από κάτω. Τότε τι φωνάζουμε για τη Μακεδονία; Δικιά μας είναι; Είναι όλων των πολιτών του κόσμου! Τα Ίμια είναι δικά μας; Τα άλλα 149 αμφισβητούμενα νησιά είναι; Όχι! Και χειροκροτούν από κάτω. Και αυτοί αύριο, θα κληθούν να πάρουν τα τουφέκια του φοβερού και τρομερού στρατού που νομίζουμε πως έχουμε εδώ. Διότι θέλουμε συγχρόνως να βαυκαλιζόμαστε ότι μπορούμε να πάρουμε και τους Αμερικανούς στην μάχη! Σαν να πάει ένας παπάς σε μονομαχία με αντάρτη της Χεζμπολαχ… Μόνον η τεχνολογία θα μας σώσει, αν μας σώσει…

Έχεις την άλλη να λέει «E, και η Ελλάδα, στα πλαίσια της παγκοσμιοποίησης πρέπει να ακολουθήσει το ρεύμα …». Θα τα πουλήσουμε όλα, δηλαδή, στα πλαίσια της παγκοσμιοποίησης; Μιας παγκοσμιοποίησης που δουλεύει μόνον για τους ισχυρούς;

Εμείς έχουμε μπει σε τροχιά αυτοκαταστροφής. Οι ίδιοι επιδιώκουμε την αποσάρθρωσή μας, κάθε τι που συνθέτει τον εθνικό ιστό και μετά απορούμε που έχουμε καταντήσει να φοβόμαστε να βάλουμε ένα γερό στοπ στα Σκόπια. Θα τα βλέπει η Τουρκία αυτά και θα γελάει σκεπτόμενη το τι υποχωρήσεις έχουμε να κάνουμε ακόμη στο Αιγαίο, υπό την απειλή του δήθεν πανίσχυρου τουρκικού στρατού, όταν δεν έχουμε σθένος να βάλουμε στη θέση τους ούτε τα αδύναμα Σκόπια…

Έχουμε δε και το ρεκόρ εισροής μεταναστών στην Ευρώπη. Είμαστε οι μόνοι χωρίς ετήσιο πλαφόν εισαγωγής μεταναστών! Και βγαίνουν όλοι οι… «προοδευτικοί» να λένε πόσο ρατσιστές είμαστε αντί να λέμε «η χωρά μου είναι, όχι η χώρα σου!». Δεν πάνε λίγο παραέξω να δουν ποσό ευγενικοί είναι οι άλλοι Ευρωπαίοι και αν θα ανέχονταν το μπάχαλο της Ελλάδας με το μεταναστευτικό… Αυτοί οι κύριοι, που λένε «όσοι πιστοί προσέλθετε και να σας νομιμοποιήσουμε όλους», γιατί δεν ανοίγουν και τα σπίτια τους να βάλουν όποιον τούς χτυπήσει την πόρτα και να πουν «το σπίτι μου είναι και δικό σου»; Παρά μένουν σε απόρθητες επαύλεις με ακριβοπληρωμένα Σεκιούριτυ και πανάκριβους συναγερμούς, όταν δεν απασχολούν μπάτσους που θα έπρεπε να φυλάνε εμάς τον λαό από την αλλοδαπή εγκληματικότητα;

Αυτά τα πράγματα που συμβαίνουν είναι απίστευτα στην Ελλάδα! Έχουμε ένα σωρό εχθρικές χώρες και εμείς το μόνον που κάνουμε είναι να πνίγουμε το ελληνικό και να λιβανίζουμε κάθε τι ξένο. Άντε και τουρκική γλώσσα στα μη μειονοτικά σχολεία της Θράκης από πέρσι. Άντε και τουμπέκι όταν δέρνουν την δασκάλα στην Θράκη οι πράκτορες της Τουρκίας (Άραγε το χρηματοδοτούμενο από τον Σώρος γκρικ Ελσίνκι συγκινήθηκε για την δασκάλα που πλακώσανε στην Θράκη; Ή συγκινείται μόνον για τον Μην Αγά, τον μακαρίτη μουφτή, και το ξήλωμα της ταμπέλας του Ουρανίου Τόξου;;;). Άντε και διαγραφή της μνήμης των προσφύγων της Μικρασιατικής καταστροφής στα σχολεία. Άντε και αποστολή στρατευμάτων για την πάρτη των Αμερικανών στο Ιράκ, στο Αφγανιστάν και όπου αλλού μας διατάξουν. Άντε και υποκλίσεις στο μνημείο του δήμιου του μικρασιατικού Ελληνισμού από τον ίδιο τον πρωθυπουργό μας, την στιγμή που οι Ιρανοί του ρίχνουν άκυρο. Άντε και χρηματοδότηση στους πουλημένους στην Νέα Τάξη Πραγμάτων Μη Κυβερνητικούς Οργανισμούς. Άντε και μείωση της θητείας για να μην κουράζονται τα παλικάρια. Άντε και διατήρηση ενός εκατομμυρίου δημοσίων υπαλλήλων για να επανεκλεγούμε στις επόμενες εκλογές, άντε…, άντε….

Αυτή είναι η πλήρης παρακμή! Ένας λαός δεν νικάει μονό με τα όπλα. Νικάει πρώτιστα με την θέληση να υπερασπιστεί τις ρίζες του και τα δικαία του. Και φυσικά δεν μπορεί να το κάνει, όταν ο ίδιος λαός, προσπαθεί να κόψει κάθε ρίζα σύ.ρι.ζα!!! Ο Σκοπιανός, πιστεύει στο δίκιο του και στην ιστορία που υπερασπίζεται, γιατί του την έχουν μάθει και δεν υπάρχει εκεί Λαζοπουλος να λέει πως η χώρα τους είναι του κάθε πολίτη του κόσμου, ούτε καμιά Ρεπούσαινα να ανακατασκευάζει εθνομηδενιστικά την ιστορία του, ούτε Βερέμηδες να σκαρφαλώνουν σε υψηλά πόστα της Παιδείας ούτε ξεπουλημένοι Κουναλάκηδες του ΣΥ.ΡΙ.ΖΑ. να βγαίνουν σε όλα τα κανάλια. Γι’ αυτό αύριο μεθαύριο, μπορεί ο Έλληνας να έχει το καλύτερο όπλο, αλλά ο Έλληνας θα τρέξει να φύγει πρώτος, γιατί δεν θα πιστεύει σε αυτό που κάνει. Γιατί του άλλαξαν από μικρό τα φώτα στην εθνομηδενιστική κατήχηση.

Θα πει κανεις, «μα να κάνουμε πλύση εγκεφάλου κι εμείς;» Όχι δεν προτείνω αυτό! Γιατί δεν έχουμε ανάγκη να διδάξουμε ψέματα. Αλλά θα έπρεπε από τη μια να διατηρούμε γερή ιστορική γνώση και ενημέρωση και από την άλλη να πολεμάμε τις Ρεπούσηδες και την λοιπή κομπανία, που μονό κακό κάνουν. Κι όταν γίνουν όλοι γύρω μας Λουξεμβούργο, τότε αφήνουμε και τους κοσμοπολίτες να μας πουν αδιαμαρτύρητα τι να κάνουμε. Δυστυχώς, στην Ελλάδα, αν μιλήσεις αντίθετα σε αυτούς, είσαι εθνίκι, χρυσαυγίτης, φασιστάκι κτλ. Και έχουν πλάτες στα Μ.Μ.Ε. και οι περισσότεροι ακαδημαϊκοί και πνευματικοί άνθρωποι που έχουν δυνατό λόγο και θα μπορούσαν να βάλουν στη θέση τους αυτούς τους κυρίους, είναι περιορισμένοι στην γωνιά και από το Κράτος και από τα ΜΜΕ και από τον ίδιο αυτό ιδιότυπο κρατισμό των δήθεν φιλελευθέρων σοσιαλιστών.

Η ουσία, λοιπόν, είναι μία: η Ελλάδα, παρά το γεγονός ότι ολοκληρώνει μία από τις ευνοϊκότερες περιόδους της σύγχρονης ιστορίας της (55 χρόνια ειρήνης, 35 χρόνια αδιατάρακτης δημοκρατίας, τεράστιες εισροές οικονομικής ενίσχυσης από την Ευρωπαϊκή Ένωση), δεν έχει κατορθώσει αφ’ ενός να αποκτήσει ένα σοβαρό κρατικό μηχανισμό (πρωταρχικό εργαλείο προώθησης των εθνικών συμφερόντων) και αφ’ ετέρου να γίνεται σεβαστή από  γείτονες και συμμάχους. Αντίθετα, φαίνεται ότι σε σοβαρά εθνικά θέματα υπάρχουν ασυγχώρητες παλινδρομήσεις και ότι η χώρα λειτουργεί υπό το καθεστώς γενικευμένης σύγχυσης και διαφόρων φοβικών συνδρόμων, που διακατέχουν τις «ελίτ» της και διαχέονται στον λαό της.

Κάποιοι «διανοούμενοι» με πεγαμηνές ποιητικές πώς εκνευρίζονται όταν δεν πουλάνε την τέχνη τους, ρε παιδί μου! Και ποιος φταίει που δεν αναγνωρίζεται η τέχνη τους; Μα όταν κάποιος είναι ευθυγραμμισμένος στην μόδα του εθνομηδενισμού, δεν μπορεί να τού φταίει τίποτε άλλο από την ιστορία της πατρίδας του, ακόμη και όταν αυτή εμπλουτίζεται από μυθιστορηματικά στοιχεία. Οι χαμένες πατρίδες πωλούν περισσότερα από την νέα του συνήθεια, να πεζογραφεί και έρχεται να πάρει εκδίκηση με την κλασική συνταγή: ενός άρθρου επί του θέματος στην «αγαπημένη» σε όλους μας μητέρα και προστάτιδα των απανταχού εθνομηδενιστών, την Ελευθεροτυπία!

Η μόδα των «χαμένων πατρίδων»

Του ΝΙΚΟΥ ΔΑΒΒΕΤΑ

Δεν μου κοβόταν το χέρι καλύτερα, τότε λέω, που με την αφέλεια των είκοσι τεσσάρων χρόνων, σκάρωσα για το θερινό τεύχος του περιοδικού «Τέταρτο» (τεύχος 3/1985) ένα βιβλιοφιλικό κειμενάκι με τον «αβανταδόρικο» τίτλο «Δέκα μυθιστορήματα με το αντιηλιακό σας». Σύριζα να μου κοβόταν το χέρι, όχι γιατί δεν είχαν μια κάποια ποιότητα οι προτάσεις, αλλά γιατί έδωσε κατά πώς φαίνεται «έμπνευση» για δεκάδες παρόμοια δημοσιεύματα, που καθιέρωσαν μια μόδα θερινών αναγνώσεων και αναγνωσμάτων.

**Ομως, μόνο «θερινά» δεν θα μπορούσαν να χαρακτηρισθούν σήμερα τα βιβλία που φιλοξένησα στη μικρή λίστα μου. Ανατρέχω γεμάτος τύψεις στους τίτλους: «Τζέιμς Μπόλντουιν «Μια άλλη χώρα», Ιταλο Καλβίνο «Αόρατες πόλεις», Τζ. Κούτσι «Περιμένοντας τους Βαρβάρους», Τζόρτζιο Μπασάνι «Ο κήπος των Φίτζι -Κοντίνι».

Αναρωτιέμαι ακόμη, έχουν αυτά τα μυθιστορήματα κάποια σχέση με παραλίες και ξαπλώστρες;

**Τη δεκαετία του εβδομήντα, όποιος ήθελε κάτι να διαβάζει στις διακοπές του δεν έκανε διακρίσεις σε «σοβαρά» και «ελαφριά» βιβλία, σε «εύπεπτα» και «βαριά». Οτι συνήθως διάβαζε τις υπόλοιπες εποχές, συνέχιζε να διαβάζει και το καλοκαίρι. Μάλιστα, η τρέχουσα εκδοτική παραγωγή σταματούσε τότε λίγο πριν το Πάσχα. Κανείς δεν εξέδιδε μυθιστορήματα «θερινών προδιαγραφών», για άμεση κατανάλωση από κυρίες των πρώτων -ήντα, σαν αυτή που ζήτησε πρόσφατα από τον βιβλιοπώλη μου «…κάτι το ταξιδιάρικο για να περνά ώρα στο νησί».

**«Και τι της έδωσες τελικά;» τον ρώτησα. «Τι ήθελες να της δώσω; Κάτι από αυτά που βγάζουν οι εκδότες για τις διακοπές, κάτι που έχει έρωτα και «χαμένες πατρίδες», γιατί τη σήμερον ημέρα αν η ιστορία σου δεν έχει άρωμα από Σμύρνη, Κωνσταντινούπολη ή Αλεξάνδρεια, δεν πας ούτε στη δεύτερη χιλιάδα».

«Και γιατί πουλάνε τόσο οι «χαμένες πατρίδες», ζουν άραγε τόσοι πολλοί, από εκείνους τους άτυχους που τις εγκατέλειψαν έντρομοι, με το κλειδί του πατρικού τους στο χέρι;» ρώτησα ο αφελής.

**«Οχι», μου απάντησε ο σοφός βιβλιοπώλης, «αυτοί έχουν πεθάνει εδώ και χρόνια, ζουν όμως αυτοί που θα ήθελαν η Ελλάδα να φτάνει ώς την Πόλη, αυτοί που ονειρεύονται ένα σπίτι σαν του Καβάφη, αυτοί που θα ήθελαν να ανοίγουν την πόρτα τους και να αντικρίζουν το λιμάνι της Σμύρνης. Κι όλοι αυτοί θα ήθελαν να ζουν σε μια άλλη χώρα, με πρωθυπουργό τον Ελ. Βενιζέλο, βασιλιά τον Κωνσταντίνο Παλαιολόγο και πρόεδρο της ενώσεως βιομηχάνων τον Α. Μπενάκη. Δεν θέλουν να διαβάζουν καλοκαιριάτικα, για μια χώρα που δέχθηκε δυο εκατομμύρια πρόσφυγες το 1922, που κόπηκε στα δυο από έναν οδυνηρό Εμφύλιο, που μπήκε στο «γύψο» το 1936 και το 1967 και τώρα λαδώνεται από τη Ζίμενς!

**Για να καταλάβεις, αυτοί λαχταράνε να ζήσουν στην χώρα της Πηνέλοπης Δέλτα και του Ιωνα Δραγούμη, να ανακαλύψουν προγόνους που ακούγανε στα χωριά τους Μάλερ και Μπαχ, που τρώγανε σε βενετσιάνικα σερβίτσια, που ταξιδεύαν με τα βαπόρια τους από την Μαύρη θάλασσα ως τον Ινδικό ωκεανό, γι’ αυτό και δεν βλέπουν την ώρα να γείρουν στη σεζλόνγκ αγκαλιά με ένα ογκώδες μυθιστόρημα, που τους μιλά για τα περασμένα μεγαλεία μας.

Συνήθως προτιμούν μυθιστορήματα που διαδραματίζονται τις αρχές του 20ού αιώνα, -λίγο πριν, λίγο μετά- τότε που τα όνειρα για την Ελλάδα των πέντε θαλασσών και των τριών ηπείρων ήταν ακόμη ζωντανά. Αυτό είναι το ιστορικό πλαίσιο των περισσότερων μπεστ σέλερ. Σ’ αυτό προσθέτουμε έναν άτυχο έρωτα κι έναν δαιμόνιο έμπορο που χρηματοδοτεί μυστικά τον Αγώνα. Ποιον αγώνα; Την απελευθέρωση όλων των σκλαβωμένων Ελλήνων από το Ελμπασάν ώς την Κόκκινη Μηλιά».

**«Κι αρκεί αυτό για να γίνει ένα βιβλίο μπεστ- σέλερ;» επέμεινα.

«Οχι βέβαια, χρειάζεται και την ανάλογη γλώσσα. Μια γλώσσα που να κραυγάζει τη λογοτεχνική της επεξεργασία, γεμάτη μεταφορές και παρομοιώσεις, όπως π.χ. «Τα μαύρα δάχτυλα της νύχτας χάιδευαν το δαιμονικό κι αφρισμένο κορμί της ανεμελιάρας θάλασσας» ή «το σερνικό άλογο έσταζε ιδρωμένο μικρά διαμαντάκια από το σβέρκο του».

**Παρομοιώσεις και μεταφορές που μας γυρίζουν κι αυτές στ’ ανέμελα χρόνια του δημοτικού, τότε που δεν έπρεπε να σπάσουμε το κεφάλι μας για να ανακαλύψουμε το νήμα της αφήγησης, να καταλάβουμε το νόημα, να αναζητήσουμε εκλεκτικές συγγένειες, αλλά η «αλήθεια» και η «ομορφιά» της λογοτεχνίας κρύβονταν μόνο στα κοσμητικά επίθετα, στις ωραίες εικόνες, στο υψηλό φρόνημα των ηρώων».

**Και κάτι ακόμη, συμπλήρωσε ως κατακλείδα, ο εξ Αλεξανδρείας βιβλιοπώλης μου: «Στα μπεστ σέλερ, η μασημένη τροφή των κοινοτοπιών και ο πομπώδης διδακτισμός συμβαδίζουν χέρι χέρι με μια απλουστευτική αποτίμηση της προσφοράς του «έξω ελληνισμού».

»Οσοι ανατραφήκαμε με τις διηγήσεις των γονιών μας για τις χαμένες τους πατρίδες, γνωρίζουμε πολύ καλά πως δεν ήταν όλα ρόδινα στις «ανθηρές μας αποικίες» κι αναζητούμε ακόμη, με τη νηφαλιότητα που χαρίζει η χρονική απόσταση, το «τι έφταιξε» και ποιος δεν πλήρωσε τελικά για τον αφανισμό τους!»

http://www.enet.gr/online/online_hprint?q=&id=10570360

Κύριε Δαββέτα, ήμαρτον! Τόσα αβανταδόρικα δημοσιεύματα έχουν γίνει υπέρ σας σε τόσες εφημερίδες, τα οποία μπορεί να βρει ο καθένας με την χρήση του google. Πόση προώθηση εκλιπαρείτε δηλαδή από τους πάτρωνες της ιδεολογίας σας;