Ελληνική οικονομία… η συνέχεια!

Posted: Οκτώβριος 22, 2008 in Αναδημοσιεύσεις, Πολιτική
Ετικέτες:

Ενδιαφέροντα σχόλια για τα δεδομένα της ελληνικής οικονομίας από τον χρήστη «Αλέξανδρος».

[…] Οι τράπεζες περνούν (περνούσαν μέχρι χτες) ημέρες θριάμβου για μια δεκαετία, στήθηκε ένας ολόκληρος εργοληπτικός κυκεώνας από κατασκευαστικές εταιρείες, ο τουρισμός αναπτύχθηκε παρόλη τη στρεβλότητα και την περίεργη διεθνή συγκυρία και το ονομαστικό εισόδημα των ελλήνων αυξήθηκε. Το γεγονός ότι κατέρρευσαν άλλοι παραδοσιακοί κλάδοι (μικρομεσαία βιοτεχνία, ναυπηγεία κλπ) είναι κάτι φυσιολογικό στον καπιταλισμό, όσο κι αν είναι δυσάρεστο.

Το αληθινό θέμα (κατ εμέ) δεν είναι ο «εκσυγχρονισμός» της ελληνικής οικονομίας, ούτε το να γίνει ο έλληνας πακιστανός για να ευημερούν κάποιοι οικονομικοί δείκτες. Το θέμα είναι να υπάρχει ένα πλαίσιο που να προάγει την επανεπένδυση των κερδών του ντόπιου κεφαλαίου. Από εκεί ξεκινάς αν θέλεις να έχεις «εθνική» οικονομία και δευτερευόντως από τα ξένα εισρέοντα κεφάλαια. Μέχρι στιγμής οι ελληνικές κυβερνήσεις έχουν επιλέξει ως κύριο θέλγητρο για την επανεπένδυση αυτών των κεφαλαίων τη φοροδιαφυγή και την ασυδοσία. Βγάζεις ένα εκατομμύριο το χρόνο μαύρα; Δεν πειράζει που δεν πληρώνεις φόρους και εισφορές γιατί θα τα ρίξεις στην οικοδομή, την αγορά πολυτελών αγαθών (η κατανάλωση είναι επίσης μέρος της οικονομίας) κλπ. Βγάζεις 1 δις; Μπορείς να αγοράσεις μια ολόκληρη κυβέρνηση και να κονομάς από τις χίλιες τρύπες των δημόσιων προμηθειών, της δημόσιας γης κλπ. Και πάλι το μεγαλύτερο μέρος των χρημάτων σου θα επανέλθει στην πραγματική οικονομία με τον ένα ή τον άλλο τρόπο. Αν νομίζετε ότι αυτά είναι υπερβολικά, θα σας θυμήσω μια παλιότερη δήλωση του χριστοδουλάκη, όπου είχε πει ευθαρσώς ότι το «γερό» στρίμωγμα των φοροφυγάδων είναι αντιεπενδυτικό!

Σε αυτή τη φάση αυτό το σύστημα βρίσκεται στα λειτουργικά του όρια. Οι λόγοι είναι πολλοί, οπότε τους προσπερνάω αβασάνιστα και πάω στο ποιά θα ήταν μια πιθανή λύση. Η ταπεινή μου γνώμη, μιας και δεν είμαι οικονομολόγος, είναι πως το κράτος (και εδώ έχει σημασία το ΠΟΙΟ κράτος) πρέπει να χρεωθεί για να οδηγήσει την οικονομία σε νέους τομείς. Η ενέργεια είναι ο ένας τομέας (μιας και η ενεργειακή υποδομή πρέπει έτσι κι αλλιώς να ξαναφτιαχτεί) και πιθανώς η αγροτική παραγωγή ένας άλλος. Αν το τελευταίο φαίνεται παράξενο, ας σκετεί κανείς πόσες φορές έχει δει στα σουπερ μάρκετ αυτές τις άθλιες γευστικά ολλανδικές ντομάτες. Με την αξία της καλλιεργήσιμης γης να έχει πέσει κατακόρυφα, υπάρχουν πολύ σοβαρά περιθώρια βελτίωσης και κέρδους σε αυτό τον τομέα, ειδικά αν σκεφτεί κανείς το πόσο έχει προοδεύσει τεχνολογικά η αγροτική παραγωγή.

Η λεγόμενη «βαριά» βιομηχανία ίσως έχει να παίξει κάποιο ρόλο, αλλά και πάλι όχι κύριο. Μπορεί να κατασκευάζεις μπαταρίες για υποβρύχια ή να έχεις άλλη μία ιντρακόμ (π.χ.), αλλά σίγουρα δεν μπορείς να ανταγωνιστείς τους ασιάτες στα καταναλωτικά προϊόντα ώστε να πεις ότι στρέφεις όλη την οικονομία προς τα εκεί.

Προφανώς δεν θεωρώ τον εαυτό μου ικανό να βγάλει τη χώρα από τη φάση που βρίσκεται, ούτε γνωρίζω τα επιμέρους ώστε να υποστηρίζω φανατικά ότι σώνει και ντε αυτά πρέπει να γίνουν. Όμως σε οικονομίες όπως η ελληνική ο ρόλος του κράτους είναι κεφαλαιώδης και από εκεί πρέπει να ξεκινήσει η όποια σοβαρή προσπάθεια. Δυστυχώς, το κύριο πρόβλημα της χώρας είναι πολιτικό και όχι οικονομικό.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s