Αρχείο για Ιανουαρίου, 2009

Όμιλος ιστορικού διαλόγουκαι έρευνας

http://www.hisdialresearch.org

Advertisements

Ενδιαφέρον βίντεο

Posted: Ιανουαρίου 24, 2009 in Πολιτική

Έχετε αναρωτηθεί αν τα προϊόντα που γράφουν MADE IN GREECE ή «Ελληνικό Προϊόν» είναι όντως ελληνικά ή αν τα προϊόντα που γράφουν Ε.Ε. είναι πραγματικά από χώρα Ε.Ε.

Με την κρίση που έρχεται είναι καλά να το λάβουμε σοβαρά υπόψη μας.

Ο ευκολότερος τρόπος να το διαπιστώσετε είναι το bar code του προϊόντος.

Τα 3 πρώτα ψηφία δείχνουν την χώρα προέλευσης (στο παράδειγμα το 590 αντιστοιχεί στην Πολωνία).

Στον παρακάτω πίνακα θα βρείτε τους κωδικούς των χωρών που είναι συμβεβλημένες με το διεθνές σύστημα GS 1 που είναι και το κυρίαρχο σύστημα κωδικοποίησης στην παγκόσμια αγορά.

Σοκολάτα LACTA Lov It της KRAFT, ενώ γράφει Ελληνικό προϊόν, το bar code είναι Ελβετικό!

Τα ελληνικά προϊόντα έχουν κωδικό 520

000-019 & 030-039: USA
020-029 & 200-299: Κωδικοί περιορισμένης κυκλοφορίας
040-049 : Εσωτερική κωδικοποίηση (In store)
050-059: USA Εκπτωτικά κουπόνια
060-139: USA
300-379: France
380: Bulgaria
383: Slovenia
385: Croatia
387: Bosnia Herzegovina
400-440: Germany
450-459 & 490 – 499: Japan
460-469: Russian Federation
470: Kyrgyzstan
471: Taiwan
474: Estonia
475: Latvia
476: Azerbaijan
477: Lithuania
478: Uzbekistan
479: Sri Lanka
480: Philippines
481: Belarus (Λευκορωσία)
482: Ukraine
484: Moldova
485: Armenia
486: Georgia
487: Kazakhstan
489: Hong Kong
500-509: United Kingdom
520: Greece
528: Lebanon
529: Cyprus
530: Albania
531:  Skopia (FYROM)
535: Malta
539: Ireland
540-549: Belgium & Luxembourg
560: Portugal
569: Iceland
570-579: Denmark
590: Poland
594: Romania
599: Hungary
600 & 601: South Africa
603: Ghana
608: Bahrain
609: Mauritius
611: Morocco
613: Algeria
618: Ivory Coast (Ακτή Ελεφαντοστού)
619: Tunisia
622: Egypt
624: Libya
625: Jordan
626: Iran
627: Kuwait
628: Saudi Arabia
629: United Arab Emirates
640-649: Finland
690-695: China
700-709: Norway
729: Israel
730-739: Sweden
740: Guatemala
741: El Salvador
742: Honduras
743: Nicaragua
744: Costa Rica
745: Panama
746: Dominican Republic
750: Mexico
754-755: Canada
759: Venezuela
760-769: Switzerland
770: Colombia
773: Uruguay
775: Peru
777: Bolivia
779: Argentina
780: Chile
784: Paraguay
785: Peru
786: Ecuador
789-790: Brazil
800 – 839: Italy
840-849: Spain
850: Cuba
858: Slovakia
859: Czech Republic
860: Serbia & Montenegro
869: Turkey
870-879: Netherlands
880: South Korea
884: Cambodia (Καμπότζη)
885: Thailand
888: Singapore
890: India
893: Vietnam
899: Indonesia
900-919: Austria
930-939: Australia
940-949: New Zealand
955: Malaysia
958: Macao
977: Κωδικοί για ημερήσιο και περιοδικό τύπο (ISSN)
978: International Standard Book Numbering (ISBN)
979: International Standard Music Number (ISMN)
980: Κωδικοί αποδείξεων επιστροφής χρημάτων (Refund receipts)
981 & 982:Εκπτωτικά κουπόνια κοινού νομίσματος(Common Currency Coupons)
990-999: Εκπτωτικά κουπόνια σε εθνικό νόμισμα Coupons

Σταθης (Σταυρόπουλος), Εμείς τα ΜΜΕ, εκδ.Πατακης, Αθηνα 2008, σελ. 84.

Το άλμπουμ «Εμείς τα ΜΜΕ» δια χειρός ΣΤΑΘΗ περιέχει γελοιογραφίες που περιγράφουν τη διαδρομή του Τύπου τα τελευταία είκοσι χρόνια. Δημοσιογραφικό είδος και η γελοιογραφία, παρατηρεί τα δρώμενα στον Τύπο μέσα από τα ίδια του τα σπλάχνα, τα αναλύει και καταλήγει στα ίδια συμπεράσματα με τον… αναγνώστη! Ο σαρκασμός του πολίτη για τις εφημερίδες (του), την τηλεόρασή (τους) και το ραδιόφωνο (μας) συναντιέται με τον αυτοσαρκασμό της γελοιογραφίας, που, βλέποντας τα πράγματα εκ των έσω, είναι ακόμα πιο απελπισμένη, όμως
ελπίζοντας ταυτοχρόνως με μια μανία που μόνον η πολιτική και η ποίηση ξέρουν να εμπνέουν.

Έτσι, ο έπαινος διαδέχεται τον ψόγο, περιγράφοντας τη δύναμη και την αδυναμία του Τύπου, την ικανότητά του να χειραγωγεί και να ελευθερώνει. Αναλόγως της κρίσης του κάθε πολίτη -ενός εκάστου εξ ημών, δηλαδή…

Παρουσιασεις του άλμπουμ, βλ. Tης Eλενης Mπιστικα (»Κ» 17.01.09)

http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_1_17/01/2009_299736

ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΒΑΓΓΕΛΑΤΟΣ (»Ε» 21.01.09)

http://www.enet.gr/online/online_text/c=113,id=79868316

Για δείτε σ’ αυτό το λινκ κι ένα καινούργιο «λουλούδι» που ξεφύτρωσε. Κανονική γενιτσαρίνα η κ. Ματίνα Στέβη του Free Sunday.

http://www.citypress.gr/freesunday/PDF/20/11.pdf

Εντάξει, κα. Στέβη, είμεθα Ταλιμπαν! Δεν θα εκσυγχρονιστούμε ποτέ όπως η Ευρώπη.


Και φυσικά ο κλασικός αθάνατος Βερέμης:

Hμερομηνία δημοσίευσης: 23-11-08

Περί πλειοδοσίας και μειοδοσίας

Tου Θανου Βερεμη*

Την πατριωτική πλειοδοσία ο Ταλεϋράνδος περιέγραψε με τη γνωστή ρήση που τη θέλει το τελευταίο καταφύγιο των απατεώνων. Όμως η περιγραφή είναι περιοριστική. Το φαινόμενο είναι σύνθετο και περιλαμβάνει ευρεία κατηγορία ατόμων, η οποία μάλιστα διατρέχει ολόκληρο το πολιτικό φάσμα. Τα άτομα αυτά παρουσιάζουν συνήθως εξάρτηση από την αδρεναλίνη που εκρύεται όταν εμπλέκονται στον υπέρ πάντων λεκτικό αγώνα.

Αν το ιδανικό πρότυπο του πατριώτη είναι αυτός που εγκαταλείπει τα πάντα για να υπερασπιστεί την πατρίδα του στο πεδίο του κινδύνου, ο πλειοδότης του πατριωτισμού συνήθως αναλώνεται σε λεκτικούς αγώνες εκ του ασφαλούς. Το πρότυπο του πατριώτη, αν επιζήσει, επιστρέφει στην καθημερινότητά του και υπηρετεί τη χώρα του σιωπηλά από άλλο μετερίζι. Ο πλειοδότης συχνά κάνει την πλειοδοσία τρόπο προσωπικής προβολής και θα τον συναντήσουμε σε διάφορες βαθμίδες της πολιτικής – από προεδρίες συλλόγων ώς τα έδρανα της Βουλής. Κάποιος, μάλιστα, Ελληνας βουλευτής επιδιδόταν στην άκρατη πλειοδοσία, ώσπου έγινε γνωστό ότι είχε αποφύγει τις στρατιωτικές του υποχρεώσεις. Η περίπτωση δεν είναι μοναδική Οι υπερπατριώτες στην κυβέρνηση Μπους, αρχής γενομένης από τον ίδιο και τον αντιπρόεδρό του, κατάφεραν να αποφύγουν ή να φαιδρύνουν τη στρατιωτική τους θητεία. Κι, όμως, στον πολιτικό τους βίο επιδόθηκαν σε κατάχρηση πολεμικής ρητορείας, ενώ έστελναν χωρίς περίσκεψη νέους συμπατριώτες τους να σκοτωθούν στο Ιράκ.

Διανοούμενοι και πανεπιστημιακοί, με την τάση να αμφισβητούν κάθε ολοκληρωτική αντίληψη της πραγματικότητας, γίνονται παντού στόχος της εμπαθούς αυτής κατηγορίας. Ακόμα και πρόσωπα εγνωσμένου «εθνικού φρονήματος» παρουσιάζονται σαν πράκτορες του Σόρος και μυστικοί συνεργάτες των Αμερικανών. Χωρίς φανερά κίνητρα, οι «μειοδότες» απεργάζονται, κατά τους τιμητές τους, το τέλος του ελληνισμού στη Μακεδονία, την Κύπρο και το Αιγαίο.

Ο κίτρινος Τύπος, που θηρεύει εντυπωσιακούς τίτλους, αποδίδει σε άτομα με πολλή διαφορετική πολιτική συγκρότηση κάποια ανεξήγητη κοινή ιδιοτέλεια. Ουδέποτε εξηγείται γιατί οι «ύποπτοι» συμπράττουν και πώς κατευθύνονται από πάτρωνες, όπως οι CIA, KGB, διεθνής Σιωνισμός, Μπους και τόσοι άλλοι.

Μια ειδική κατηγορία πλειοδοτών συνιστούν και ορισμένοι συμπαθείς νοσταλγοί ενός χαμένου ελληνικού παραδείσου αθωότητας που υποτίθεται ότι υπονομεύτηκε από τους φραγκοφορεμένους διανοούμενους του 19ου αιώνα. Πιστεύουν, άραγε, οι νοσταλγοί του φαντασιακού αυτού παρελθόντος ότι την πολιτική και την παιδεία στη νεότερη Ελλάδα θα ήταν εθνοφελέστερο, αν την καθοδηγούσαν ο γενναίος, αλλά παραληρηματικός Μακρυγιάννης (Οράματα και θάματα ΜΙΕΤ) και ο Κων. Οικονόμος, ο εξ Οικονόμων, αντί των Καποδίστρια και Κοραή;

Ο φανατισμός δεν αποτελεί ημέτερη αποκλειστικότητα. Η Τουρκία καλλιεργεί τους εθνικούς της μύθους και καταδιώκει με θανατηφόρα ενίοτε αποτελέσματα τις δικές της μάγισσες. Η άρνηση του τουρκικού κράτους να παραδεχθεί την γενοκτονία των Αρμενίων από το καθεστώς των Νεοτούρκων, βρίσκει αρκετούς Τούρκους διανοούμενους αντίθετους. Ο ιστορικός Τανέρ Ασκάμ (From Empire to Republic: Turkish Nationalism and the Armenian Genocide, 2004) είναι ίσως η γνωστότερη περίπτωση συγγραφέα που υπέφερε για τις απόψεις του. Το ενδιαφέρον είναι ότι και πολλοί Ευρωπαίοι και Αμερικανοί συμπράττουν στην υποβάθμιση της οχληρής αλήθειας, που δυσχεραίνει τις σχέσεις τους με την Τουρκία, χωρίς άλλο φανερό υλικό κέρδος. Οταν ο Ολλανδός ευρωβουλευτής Camiel Eurlings πρότεινε ψήφισμα στο Στρασβούργο, με το οποίο η παραδοχή της γενοκτονίας θα αποτελούσε όρο για την είσοδο της Τουρκίας στην Ε.Ε., η επιτροπή των Πρασίνων υπό τον γνωστό επαναστάτη του 1968, Daniel Cohn-Bendit, έσπευσε να το σταματήσει. Οι επώνυμοι Ευρωπαίοι που τηρούν στάση αιδήμονος σιωπής στο ζήτημα των Αρμενίων, ή το αντιπαρέρχονται με κάποια στενοχώρια, δεν είναι λίγοι. Ο Andrew Mango στη βιογραφία του Ατατούρκ δικαιολογεί το γεγονός (όσο «βάρβαρο» και αν ήταν) ως πράξη άμυνας κατά του ρωσικού κινδύνου. Ο Norman Stone, καθηγητής πλέον στο Πανεπιστήμιο Bilkent της Αγκυρας, δίνει την πιο πρωτότυπη ερμηνεία της κάθε αναφοράς στη γενοκτονία των Αρμενίων: «Είναι μήπως η εχθρότητα κατά του Ισραήλ που καθοδηγεί όσους αναφέρονται στο αρμενικό ζήτημα; Μήπως θέλουν να μειώσουν το ισχυρότερο επιχείρημα του Ισραήλ (που είναι η αποκλειστικότητα του ολοκαυτώματος);» (The EU and Turkey: A Glittering Prize or a Milestone?, Federal Trust, 2005).

Σε αντίθεση με την Ελλάδα, όπου η πλειοδοσία δεν χαρακτηρίζει παρά ορισμένους πολιτικούς, οι Τούρκοι κοινοβουλευτικοί εμφανίζουν ομοψυχία στο Αρμενικό. Ο Ερντογάν, ο Μπαχτσελί και ο Μπαϊκάλ δεν παρουσιάζουν αποκλίσεις στο ζήτημα αυτό.

Είναι φανερό ότι η εθνικιστική πλειοδοσία δεν αποτελεί αποκλειστικότητα κανενός λαού, αλλά εμφανίζεται με διαφορετικό περιεχόμενο σε διάφορα μέρη του κόσμου. Ο φανατισμός της κ. Πέιλιν και των οπαδών της, οι διεκδικήσεις του κ. Γκρούεφσκι και τα εγκλήματα του στρατηγού Μλάντιτς διαφέρουν ποσοτικά, αλλά εκκινούν από την ίδια άγνοια, απομόνωση και ανασφάλεια.

Η πλειοδοσία αυτή αποτελεί τη διαφανέστερη υπεραναπλήρωση πραγματικών ή φανταστικών ελλειμμάτων, αλλά και ισχυρό μέσο λαϊκής συσπείρωσης σε δύσκολους καιρούς. Το τελευταίο φαινόμενο δεν πρέπει ποτέ να το υποτιμάμε.

* Ο κ. Θάνος Βερέμης είναι πρόεδρος του ΕΣΥΠ.

http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_2_23/11/2008_293317

Πώς καταφέρνει αυτός ο άνθρωπος να σκιαμαχεί με τον δήθεν ημέτερο υπερεθνικισμό κάθε φορά που τόν αντικρίζει απέναντι είναι κάτι το εκπληκτικό! Μάλλον προσπαθεί να συμψηφίσει αυτά που δεν συμψηφίζονται! Κε. Βερέμη, πάρτε το χαμπάρι: ο ισλαμικός εθνικισμός των απέναντι κάνει τις ακροδεξιά μειοψηφία στην χώρα μας να μοιάζει με κοκινοσκουφίτσα! Δεν μπορούν να γίνουν συγκρίσεις! Τα γράφουν και ξένοι πια αυτά!

Κύριε ελέησον-Είναι αλήθεια αυτά κ.πρύτανη;

«Κύριε Πρύτανη του Πανεπιστημίου Αθηνών απαντήστε… Στο τμήμα Κοινωνικής Θεολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών κοσμήτωρ είναι η Ελένη Χριστινάκη, καθηγητής ο Παναγιώτης Χριστινάκης. Από κει και πέρα παρακολουθήστε την πορεία της οικογένειας: Η κόρη Ειρήνη Χριστινάκη έλαβε διδακτορικό τον Αύγουστο του 2004 από τον πατέρα της Παναγιώτη Χριστινάκη τότε Πρόεδρο του Τμήματος που ήταν επιβλέπων του διδακτορικού της, έχοντας αποτύχει στις προσπάθειές της για διδακτορικό στη Νομική Αθηνών και στη Νομική Θράκης. Σε λίγους μήνες εκλέγεται… κατ΄ ευθείαν επίκουρη καθηγήτρια, παρακάμπτοντας το νόμο που απαιτεί κάποια χρόνια διδασκαλίας σε ΑΕΙ μετά την απόκτηση του διδακτορικού. Χαρακτηρίστηκε διεθνούς κύρους επιστήμων!!! και άκουσον άκουσον μέσα σε τρία χρόνια το 2008 σε ηλικία 35 ετώ! ν γίνεται τακτική ΚΑΘΗΓΗΤΡΙΑ!!!, παρακάμπτοντας πάλι το νόμο. Στη συνέχεια ο γαμπρός Χριστινάκη, Αθανάσιος Γλάρος και σύζυγος της Ειρήνης Χριστινάκη εκλέγεται επίκουρος καθηγητής στο ίδιο Τμήμα. Ο αδελφός του γαμπρού Χριστινάκη, Γεώργιος Γλάρος ετοιμάζεται και αυτός για άλλη θέση στο ίδιο Τμήμα. Η άλλη κόρη του Χριστινάκη, Όλγα Χριστινάκη, ετοιμάζεται και αυτή για τη Σχολή και πήρε θέμα διδακτορικού με επιβλέπουσα την αδελφή της, Ειρήνη Χριστινάκη. Ο άλλος γιός Χριστινάκη, Επαμεινώνδας Χριστινάκης, πτυχιούχος Παιδαγωγικής Ακαδημίας, δάσκαλος στην Κύπρο, χωρίς πτυχίο Θεολογίας και χωρίς μάστερ που είναι απαραίτητο, γίνεται και αυτός υποψήφιος διδάκτωρ και στην επιβλέπουσα επιτροπή ορίζεται πάλι ο καθηγητής Χριστινάκης. Κύριε Πρύτανη τι έχετε να πείτε στους φοιτητές που αξίζουν και αγωνίζονται τίμια αλλά δεν έχουν το προνόμιο να είναι παιδιά καθηγητών; Τι έχετε να πείτε στους χιλιάδες αδιόριστους εκπαιδευτικούς; Γιατί συμφωνείτε με την προκλητική συμπεριφορά της οικογένειας Χριστινάκη; Πρέπει να ξέρετε ότι η οικογένεια Χριστινάκη έχει και άλλα τρία παιδιά. Θα τους κάνετε όλους καθηγητές;»

http://troktiko.blogspot.com/2009/01/blog-post_2256.html