Κείμενα εθνομηδενισμού

Posted: Ιανουαρίου 20, 2009 in Αναδημοσιεύσεις, Πολιτική
Ετικέτες: ,

Για δείτε σ’ αυτό το λινκ κι ένα καινούργιο «λουλούδι» που ξεφύτρωσε. Κανονική γενιτσαρίνα η κ. Ματίνα Στέβη του Free Sunday.

http://www.citypress.gr/freesunday/PDF/20/11.pdf

Εντάξει, κα. Στέβη, είμεθα Ταλιμπαν! Δεν θα εκσυγχρονιστούμε ποτέ όπως η Ευρώπη.


Και φυσικά ο κλασικός αθάνατος Βερέμης:

Hμερομηνία δημοσίευσης: 23-11-08

Περί πλειοδοσίας και μειοδοσίας

Tου Θανου Βερεμη*

Την πατριωτική πλειοδοσία ο Ταλεϋράνδος περιέγραψε με τη γνωστή ρήση που τη θέλει το τελευταίο καταφύγιο των απατεώνων. Όμως η περιγραφή είναι περιοριστική. Το φαινόμενο είναι σύνθετο και περιλαμβάνει ευρεία κατηγορία ατόμων, η οποία μάλιστα διατρέχει ολόκληρο το πολιτικό φάσμα. Τα άτομα αυτά παρουσιάζουν συνήθως εξάρτηση από την αδρεναλίνη που εκρύεται όταν εμπλέκονται στον υπέρ πάντων λεκτικό αγώνα.

Αν το ιδανικό πρότυπο του πατριώτη είναι αυτός που εγκαταλείπει τα πάντα για να υπερασπιστεί την πατρίδα του στο πεδίο του κινδύνου, ο πλειοδότης του πατριωτισμού συνήθως αναλώνεται σε λεκτικούς αγώνες εκ του ασφαλούς. Το πρότυπο του πατριώτη, αν επιζήσει, επιστρέφει στην καθημερινότητά του και υπηρετεί τη χώρα του σιωπηλά από άλλο μετερίζι. Ο πλειοδότης συχνά κάνει την πλειοδοσία τρόπο προσωπικής προβολής και θα τον συναντήσουμε σε διάφορες βαθμίδες της πολιτικής – από προεδρίες συλλόγων ώς τα έδρανα της Βουλής. Κάποιος, μάλιστα, Ελληνας βουλευτής επιδιδόταν στην άκρατη πλειοδοσία, ώσπου έγινε γνωστό ότι είχε αποφύγει τις στρατιωτικές του υποχρεώσεις. Η περίπτωση δεν είναι μοναδική Οι υπερπατριώτες στην κυβέρνηση Μπους, αρχής γενομένης από τον ίδιο και τον αντιπρόεδρό του, κατάφεραν να αποφύγουν ή να φαιδρύνουν τη στρατιωτική τους θητεία. Κι, όμως, στον πολιτικό τους βίο επιδόθηκαν σε κατάχρηση πολεμικής ρητορείας, ενώ έστελναν χωρίς περίσκεψη νέους συμπατριώτες τους να σκοτωθούν στο Ιράκ.

Διανοούμενοι και πανεπιστημιακοί, με την τάση να αμφισβητούν κάθε ολοκληρωτική αντίληψη της πραγματικότητας, γίνονται παντού στόχος της εμπαθούς αυτής κατηγορίας. Ακόμα και πρόσωπα εγνωσμένου «εθνικού φρονήματος» παρουσιάζονται σαν πράκτορες του Σόρος και μυστικοί συνεργάτες των Αμερικανών. Χωρίς φανερά κίνητρα, οι «μειοδότες» απεργάζονται, κατά τους τιμητές τους, το τέλος του ελληνισμού στη Μακεδονία, την Κύπρο και το Αιγαίο.

Ο κίτρινος Τύπος, που θηρεύει εντυπωσιακούς τίτλους, αποδίδει σε άτομα με πολλή διαφορετική πολιτική συγκρότηση κάποια ανεξήγητη κοινή ιδιοτέλεια. Ουδέποτε εξηγείται γιατί οι «ύποπτοι» συμπράττουν και πώς κατευθύνονται από πάτρωνες, όπως οι CIA, KGB, διεθνής Σιωνισμός, Μπους και τόσοι άλλοι.

Μια ειδική κατηγορία πλειοδοτών συνιστούν και ορισμένοι συμπαθείς νοσταλγοί ενός χαμένου ελληνικού παραδείσου αθωότητας που υποτίθεται ότι υπονομεύτηκε από τους φραγκοφορεμένους διανοούμενους του 19ου αιώνα. Πιστεύουν, άραγε, οι νοσταλγοί του φαντασιακού αυτού παρελθόντος ότι την πολιτική και την παιδεία στη νεότερη Ελλάδα θα ήταν εθνοφελέστερο, αν την καθοδηγούσαν ο γενναίος, αλλά παραληρηματικός Μακρυγιάννης (Οράματα και θάματα ΜΙΕΤ) και ο Κων. Οικονόμος, ο εξ Οικονόμων, αντί των Καποδίστρια και Κοραή;

Ο φανατισμός δεν αποτελεί ημέτερη αποκλειστικότητα. Η Τουρκία καλλιεργεί τους εθνικούς της μύθους και καταδιώκει με θανατηφόρα ενίοτε αποτελέσματα τις δικές της μάγισσες. Η άρνηση του τουρκικού κράτους να παραδεχθεί την γενοκτονία των Αρμενίων από το καθεστώς των Νεοτούρκων, βρίσκει αρκετούς Τούρκους διανοούμενους αντίθετους. Ο ιστορικός Τανέρ Ασκάμ (From Empire to Republic: Turkish Nationalism and the Armenian Genocide, 2004) είναι ίσως η γνωστότερη περίπτωση συγγραφέα που υπέφερε για τις απόψεις του. Το ενδιαφέρον είναι ότι και πολλοί Ευρωπαίοι και Αμερικανοί συμπράττουν στην υποβάθμιση της οχληρής αλήθειας, που δυσχεραίνει τις σχέσεις τους με την Τουρκία, χωρίς άλλο φανερό υλικό κέρδος. Οταν ο Ολλανδός ευρωβουλευτής Camiel Eurlings πρότεινε ψήφισμα στο Στρασβούργο, με το οποίο η παραδοχή της γενοκτονίας θα αποτελούσε όρο για την είσοδο της Τουρκίας στην Ε.Ε., η επιτροπή των Πρασίνων υπό τον γνωστό επαναστάτη του 1968, Daniel Cohn-Bendit, έσπευσε να το σταματήσει. Οι επώνυμοι Ευρωπαίοι που τηρούν στάση αιδήμονος σιωπής στο ζήτημα των Αρμενίων, ή το αντιπαρέρχονται με κάποια στενοχώρια, δεν είναι λίγοι. Ο Andrew Mango στη βιογραφία του Ατατούρκ δικαιολογεί το γεγονός (όσο «βάρβαρο» και αν ήταν) ως πράξη άμυνας κατά του ρωσικού κινδύνου. Ο Norman Stone, καθηγητής πλέον στο Πανεπιστήμιο Bilkent της Αγκυρας, δίνει την πιο πρωτότυπη ερμηνεία της κάθε αναφοράς στη γενοκτονία των Αρμενίων: «Είναι μήπως η εχθρότητα κατά του Ισραήλ που καθοδηγεί όσους αναφέρονται στο αρμενικό ζήτημα; Μήπως θέλουν να μειώσουν το ισχυρότερο επιχείρημα του Ισραήλ (που είναι η αποκλειστικότητα του ολοκαυτώματος);» (The EU and Turkey: A Glittering Prize or a Milestone?, Federal Trust, 2005).

Σε αντίθεση με την Ελλάδα, όπου η πλειοδοσία δεν χαρακτηρίζει παρά ορισμένους πολιτικούς, οι Τούρκοι κοινοβουλευτικοί εμφανίζουν ομοψυχία στο Αρμενικό. Ο Ερντογάν, ο Μπαχτσελί και ο Μπαϊκάλ δεν παρουσιάζουν αποκλίσεις στο ζήτημα αυτό.

Είναι φανερό ότι η εθνικιστική πλειοδοσία δεν αποτελεί αποκλειστικότητα κανενός λαού, αλλά εμφανίζεται με διαφορετικό περιεχόμενο σε διάφορα μέρη του κόσμου. Ο φανατισμός της κ. Πέιλιν και των οπαδών της, οι διεκδικήσεις του κ. Γκρούεφσκι και τα εγκλήματα του στρατηγού Μλάντιτς διαφέρουν ποσοτικά, αλλά εκκινούν από την ίδια άγνοια, απομόνωση και ανασφάλεια.

Η πλειοδοσία αυτή αποτελεί τη διαφανέστερη υπεραναπλήρωση πραγματικών ή φανταστικών ελλειμμάτων, αλλά και ισχυρό μέσο λαϊκής συσπείρωσης σε δύσκολους καιρούς. Το τελευταίο φαινόμενο δεν πρέπει ποτέ να το υποτιμάμε.

* Ο κ. Θάνος Βερέμης είναι πρόεδρος του ΕΣΥΠ.

http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_2_23/11/2008_293317

Πώς καταφέρνει αυτός ο άνθρωπος να σκιαμαχεί με τον δήθεν ημέτερο υπερεθνικισμό κάθε φορά που τόν αντικρίζει απέναντι είναι κάτι το εκπληκτικό! Μάλλον προσπαθεί να συμψηφίσει αυτά που δεν συμψηφίζονται! Κε. Βερέμη, πάρτε το χαμπάρι: ο ισλαμικός εθνικισμός των απέναντι κάνει τις ακροδεξιά μειοψηφία στην χώρα μας να μοιάζει με κοκινοσκουφίτσα! Δεν μπορούν να γίνουν συγκρίσεις! Τα γράφουν και ξένοι πια αυτά!

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s