Posts Tagged ‘Τουρκία’

ΙΣΛΑΜΙΣΜΟΣ – ΚΕΜΑΛΙΣΜΟΣ*

του Γιώργου Παλαιολόγου

Ένας μύθος που κυκλοφορεί συχνά μετ’ επιτάσεως στην Ελλάδα είναι εκείνος που θέλει να εμφανίζει τον Ερντογάν ως έκφραση της «δημοκρατικής» Τουρκίας και, κατά συνέπεια, φιλικότερο προς την Ελλάδα και την Κύπρο, σε αντιπαράθεση με τους «φασίστες» κεμαλιστές, κατά τεκμήριο τους πλέον επικίνδυνους εχθρούς μας. Αυτός ο μύθος είναι από τα πλέον επικίνδυνα ιδεολογήματα του νεο-οθωμανισμού διότι οδηγεί τους Έλληνες σε μια επιλογή η οποία είναι η χειρότερη δυνατή για τα ελληνικά εθνικά συμφέροντα.

Προφανώς, δεν θα περιμέναμε τίποτε διαφορετικό από τον «Ιό», τον Παπαχελά και την Ντόρα, οι οποίοι συνοδοιπορούν ακόμα και με τους ισλαμιστές, αρκεί να είναι… Τούρκοι, όμως νιώσαμε ιδιαίτερη έκπληξη όταν είδαμε τις ίδιες grosso-modo απόψεις να διακινούνται και στο εσωτερικό του «πατριωτικού χώρου», συχνά από άγνοια. Ακόμα περισσότερη έκπληξη δοκιμάσαμε όταν διαβάσαμε παρόμοιες απόψεις από έναν άνθρωπο που κατά τεκμήριο γνωρίζει καλά την Τουρκία και έχει συνδεθεί και με το κουρδικό ζήτημα, όπως ο Σάββας Καλεντερίδης.

Ο τελευταίος, σε εκτενές κείμενό του, που κυκλοφόρησε ευρέως στο διαδίκτυο, με τον χαρακτηριστικό τίτλο: «Η Τουρκία ανάμεσα στη δημοκρατία και τον κεμαλικό αυταρχισμό», και ημερομηνία συγγραφής 11 Απριλίου 2008, καταλήγει:

Κανείς δεν μπορεί να προβλέψει το τέλος του «αγώνα» δημοκρατικών-φασιστικών δυνάμεων –γιατί περί αυτού πρόκειται– στην Τουρκία. Πάντως, για την Ελλάδα, το θέμα έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον, γιατί οι μηχανισμοί του βαθέως κράτους, σε αγαστή συνεργασία με τους «δικούς τους» ανθρώπους που υπηρετούν στο διπλωματικό σώμα, είναι αυτοί που κινούν τα νήματα στα κρίσιμα ζητήματα που απασχολούν τον Ελληνισμό στην Κύπρο, το Αιγαίο, τη Θράκη και το Πατριαρχείο και τελικά επιβάλλουν τη δική τους άποψη, ανεξάρτητα με τις υποσχέσεις ή και συμφωνίες που υπογράφει κατά καιρούς η νόμιμη τουρκική κυβέρνηση. Χωρίς να σημαίνει βέβαια ότι η ενδεχόμενη επικράτηση του Ερντογάν θα σημαίνει αυτόματα και εξάλειψη των κινδύνων και των απειλών στα εθνικά μας συμφέροντα, μπορούμε να ισχυριστούμε ότι, για τη διαχείριση των ελληνοτουρκικών σχέσεων, το πεδίο του διεθνούς δικαίου και της πολιτικής είναι προτιμότερο από το πεδίο των παράλογων διεκδικήσεων και απειλών που εκπορεύονται από τη δράση των μηχανισμών του βαθέος κράτους και του κεμαλισμού 1[1].

Ο συγγραφέας προβαίνει σε μια ανοικτή υποστήριξη της κυβέρνησης Ερντογάν ως «δημοκρατικής», ενώ «φορτώνει» την τουρκική επεκτατική πολιτική αποκλειστικά στο κεμαλικό «βαθύ κράτος», στον μύθο δηλαδή που χάλκεψαν οι εκσυγχρονιστές για να προωθήσουν την υποταγή της Ελλάδας και της Κύπρου στη νεο-οθωμανική Τουρκία. Και όμως ο Ερντογάν είναι ο πρώτος Τούρκος πρωθυπουργός που παραβρέθηκε σε συνέδριο των «Τούρκων της Δυτικής Θράκης». Το ότι μια τέτοια αντίληψη οδηγεί αναπόφευκτα, και άσχετα από προθέσεις, σε τερατουργήματα, καταδεικνύεται και από το ακόλουθο απόσπασμα σε σχέση με την Κύπρο και το Σχέδιο Ανάν:

Η άμεση εμπλοκή και ανάμειξη της «ΕΡΓΚΕΝΕΚΟΝ» στην άσκηση της κυβερνητικής εξουσίας και του κυβερνητικού έργου δεν σταματάει εδώ. Το ίδιο διάστημα (Άνοιξη 2003), ήταν σε εξέλιξη οι διαδικασίες για τη σύνταξη και την αποδοχή του Σχεδίου Ανάν ως βάσης διαπραγμάτευσης για την «επίλυση» του Κυπριακού. Ο Τούρκος πρωθυπουργός Αμπντουλάχ Γκιούλ έδωσε εντολή στον τότε πρόεδρο του ψευδοκράτους, Ραούφ Ντενκτάς (Rauf Denktaş), να αποδεχτεί το ως άνω σχέδιο ως βάση διαπραγμάτευσης. Παρά την εντολή του Τούρκου πρωθυπουργού, ο Ντενκτάς, κατερχόμενος από το αεροπλάνο στο αεροδρόμιο της Χάγης, όπου είχε μεταβεί για συνομιλίες, δήλωνε: «Ήλθα για να πω όχι στο σχέδιο Ανάν». Ήταν φανερό ότι είχε λάβει εντολή από το βαθύ κράτος για τη στάση του αυτή, όπως επίσης ήταν φανερό το ότι η εκλεγμένη κυβέρνηση δεν μπορούσε να υλοποιήσει την πολιτική της και τελικά «περνούσε» η πολιτική του βαθέος κράτους.

Τις αρχές του 2004, ο Ερντογάν, πιεζόμενος από τα πράγματα, προσπάθησε να πάρει την κατάσταση στα χέρια του, σε σχέση με την επίλυση του Κυπριακού. Τον Ιανουάριο του 2004, συναντήθηκε στο Νταβός με τον Γ.Γ. του ΟΗΕ, Κόφι Ανάν, και του ανακοίνωσε ότι η Τουρκία δέχεται την επιδιαιτησία του για την εξεύρεση λύσης, φέρνοντας έτσι το Σχέδιο Ανάν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων. Ο Κόφι Ανάν κάλεσε τα δυο μέρη στη Νέα Υόρκη για διαπραγματεύσεις. Ο Ντενκτάς δέχτηκε πιέσεις από την κυβέρνηση και υποχρεώθηκε να συμπεριλάβει στην αποστολή τον Μεχμέτ Αλί Ταλάτ (Mehmet Ali Talat), που είχε κερδίσει τις εκλογές.

….Ο αρχηγός του στρατού ξηράς Γιαλμάν και ο αρχηγός της στρατοχωροφυλακής, Ερουιγκούρ, έκαναν μυστικές επαφές στην Άγκυρα με επιχειρηματίες και ιδιοκτήτες ΜΜΕ, προσπαθώντας να εξασφαλίσουν στήριξη για τη διενέργεια πραξικοπήματος τύπου 28ης Φεβρουαρίου. Το βαθύ κράτος θεωρούσε καταστροφικό για τους σχεδιασμούς και τα συμφέροντα της Άγκυρας και του τουρκισμού το Σχέδιο Ανάν, αφού θα έχανε η Τουρκία τον στρατηγικό έλεγχο πάνω στο νησί, έλεγχος που εξασφαλίζεται με την ύπαρξη των δυνάμεων κατοχής. Για να αποτραπεί δε τέτοια εξέλιξη, υπήρχε έτοιμο ένα σχέδιο: το «Σχέδιο Σαρίκουζ», το οποίο δεν ήταν τίποτε άλλο από την σχεδιαζόμενη ανατροπή της κυβέρνησης Ερντογάν, σε περίπτωση που ψηφίζονταν από τα δυο μέρη στην Κύπρο το Σχέδιο Ανάν2[2].

Η λογική της υποστήριξης του «δημοκρατικού» Ερντογάν οδηγεί λοιπόν σε ανοικτή συνηγορία υπέρ του Σχεδίου Ανάν, και αυτό τέσσερα χρόνια μετά την απόρριψή του από τον κυπριακό ελληνισμό! Ο συγγραφέας υιοθετεί στο ακέραιο τη μυθολογία και τις απόψεις του… Αναστασιάδη πως η Τουρκία θα έβγαινε χαμένη από την υιοθέτηση του Σχεδίου Ανάν, διότι θα υποχρεωνόταν να αποσύρει τα στρατεύματά της! Κατά συνέπεια, ο Ερντογάν, ο Κόφι Ανάν και οι Αγγλο-αμερικανοί, που προωθούσαν το Σχέδιο Ανάν, είναι μάλλον… φίλοι των Ελλήνων, ενώ οι Έλληνες διέπραξαν τεράστιο σφάλμα απορρίπτοντάς το! Είναι όμως πασίγνωστο ότι η Τουρκία όχι απλώς δεν θα έχανε τον στρατηγικό έλεγχο πάνω στο νησί, αλλά, αντίθετα, θα μετέβαλε το σύνολο της Κύπρου σε τουρκικό προτεκτοράτο, εάν και εφ’ όσον είχε περάσει η «μεταβατική περίοδος», ώστε να αποσύρει τα στρατεύματά της. Το πιθανότερο δε είναι πως, επειδή το σχέδιο δεν μπορούσε να λειτουργήσει ούτως ή άλλως, τελικώς δεν θα απέσυρε ποτέ τα στρατεύματα, αλλά, απλούστατα, θα είχε κερδίσει ορισμένα νέα κεκτημένα και τετελεσμένα στην Κύπρο, καθώς και την είσοδό της στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Αυτά δεν τα γνωρίζει ο κ. Καλεντερίδης; Πώς λοιπόν χαρακτηρίζει μια αυτοκτονική αντίδραση ορισμένων σκληροπυρηνικών κεμαλικών κύκλων της Τουρκίας ως πιο επικίνδυνη από το σιδερένιο χέρι μέσα σε βελούδινο γάντι της νεο-οθωμανικής Τουρκίας;

Στο ίδιο πνεύμα, ο συγγραφέας υποστηρίζει και την ένταξη της Τουρκίας στην «Ευρωπαϊκή Ένωση» ως μηχανισμό εκδημοκρατισμού, χωρίς ποτέ και πουθενά να του περνάει από το μυαλό πως μια τέτοια ένταξη θα ήταν καταστροφική για την Ελλάδα και την Κύπρο –για προφανείς λόγους– αλλά και για την ίδια την Ε.Ε., που θα μεταβαλλόταν έτσι σε μια ζώνη ελευθέρων ανταλλαγών σύμφωνα με τα αμερικανικά σχέδια.

Ο Ερντογάν, εκτός από την επίλυση του Κυπριακού, ήταν αποφασισμένος να προχωρήσει και το ζήτημα της ένταξης της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Το βαθύ κράτος θεωρούσε, από την πλευρά του, ότι η ευρωπαϊκή προοπτική είναι ασύμβατη με την κεμαλική Τουρκία, ενώ ήταν προφανές ότι, σε μια ευρωπαϊκή Τουρκία, δεν είχαν θέση μηχανισμοί ούτε φασιστικές οργανώσεις τύπου «ΕΡΓΚΕΝΕΚΟΝ». Έτσι, το βαθύ κράτος οργάνωσε την άμυνά του μπροστά σε αυτό το ενδεχόμενο. Παρά τις αντιδράσεις του βαθέος κράτους, η κυβέρνηση του Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης προσπαθούσε να χαράξει τον δρόμο προς τον εκδημοκρατισμό της χώρας του, όπως άλλωστε επιβάλλεται από τα Κριτήρια της Κοπεγχάγης και από τις άλλες υποχρεώσεις που απορρέουν από την ευρωπαϊκή προοπτική της Τουρκίας. Εν τω μεταξύ, το κόμμα και ο ίδιος ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν αυξάνουν την επιρροή τους στη λαϊκή βάση της Τουρκίας και, μέσα από τη διαχείριση της κυβερνητικής εξουσίας, ενισχύουν τη θέση τους στη διαπάλη τους με το βαθύ κράτος. Μπροστά σε αυτές τις εξελίξεις, το βαθύ κράτος δεν κάθεται με σταυρωμένα χέρια. Ανώτατοι αξιωματικοί, δικαστές, καθηγητές πανεπιστημίου, πολιτικοί και οικονομικοί παράγοντες, διάφορες ομάδες και συμμορίες προσπαθούν να αντιπαρατεθούν, ο καθένας στον τομέα του, στη νόμιμη κυβέρνηση και να ακυρώσουν στην πράξη τις όποιες μεταρρυθμίσεις3.

Δεν πιστεύουμε στα μάτια μας! Πρόκειται για απόψεις που αγιογραφούν κυριολεκτικά τον τουρκικό ισλαμισμό και τον Ερντογάν, και οι οποίες αποτελούν την τελική συνέπεια μιας αντίληψης που πιστεύει πως τα προβλήματα της Ελλάδας προέρχονται από το περιβόητο «κακό» βαθύ κράτος και όχι από τον τουρκικό επεκτατισμό.

Μια τέτοια ανάλυση είναι απολύτως λανθασμένη για πάμπολλους λόγους:

Πρώτον, διότι ο «μετριοπαθής» ισλαμισμός αποτελεί το βασικότερο όχημα του νεο-οθωμανισμού και τη στρατηγική επιλογή των Αμερικανών για τη διείσδυση στον ισλαμικό κόσμο και την ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Εξάλλου, ιστορικά, το Ισλάμ και ο ισλαμισμός είναι συνδεδεμένοι πολύ περισσότερο με την νεο-οθωμανική αντίληψη, την οποία εξέφρασε πρώτος ολοκληρωμένα ο Τουργκούτ Οζάλ, απ’ ότι οι παραδοσιακοί κεμαλιστές.

Δεύτερον, διότι, ως προς την Ελλάδα και την Κύπρο, δεν υπάρχει διαφορετική αντίληψη μεταξύ ισλαμιστών και κεμαλιστών. Έτσι, όταν έγινε η εισβολή στην Κύπρο, ο ισλαμιστής αντιπρόεδρος Ερμπακάν πίεζε τον Ετσεβίτ να την καταλάβει ολόκληρη.

Τρίτον, διότι σήμερα, στην Τουρκία, δεν υπάρχει μια κάθετη αντιπαράθεση κεμαλισμού και ισλαμισμού, αντίθετα έχει επιτευχθεί μια ισλαμο-κεμαλική σύνθεση, την οποία ακολουθούν, θέλοντας και μη, τόσο οι μεν όσο και οι δε. Το παλαιό κεμαλικό κατεστημένο δεν μπορεί να κάνει σήμερα χωρίς τον Ερντογάν, γι’ αυτό και εν τέλει και το Συνταγματικό Δικαστήριο δεν τόλμησε να απαγορεύσει το κόμμα του, ενώ η παρακρατική οργάνωση «Εργκενεκόν», ως κατάλοιπο των σκληροπυρηνικών κεμαλιστών, παραδόθηκε από τον στρατό στα χέρια του Ερντογάν.

Εξάλλου, καθόλου τυχαία, όλη η Δύση και οι Αμερικανοί κατ’ εξοχήν στηρίζουν τον Ερντογάν, ενώ, αντίθετα, ένα τμήμα των κεμαλιστών έχει περάσει σε έναν έντονο αντιαμερικανισμό.

Τέταρτον, θα πρέπει να υπενθυμίσουμε ότι ένα από τα πιο δημοκρατικά τμήματα της τουρκικής κοινωνίας, οι Αλεβίτες, που αποτελούν κάτι μεταξύ του 15% και του 25% του πληθυσμού, βρίσκονται σε ευθεία αντιπαλότητα με τον σουνιτικό ισλαμισμό του Ερντογάν ενώ τα δικαιώματά τους παραβιάζονται κατάφορα. Γι’ αυτό η ταύτιση του λαϊκού κεμαλισμού συλλήβδην με τον φασισμό είναι εσφαλμένη. Τέλος, ένα τμήμα της κεμαλικής Αριστεράς και της Άκρας Αριστεράς δεν ταυτίζεται με το σουνιτικό Ισλάμ, που το θεωρεί απειλή για τα δικαιώματά του.

Πέμπτον, η ισλαμοποίηση της τουρκικής κοινωνίας άρχισε όταν ο κατ’ εξοχήν κεμαλιστής στρατηγός Εβρέν, μετά το πραξικόπημα του 1980, ενίσχυσε το Ισλάμ ως αντίβαρο στην επαναστατική Αριστερά και τους Κούρδους, και εν πολλοίς το επέτυχε. Η επαναστατική Αριστερά συρρικνώθηκε και ένα μεγάλο μέρος των Κούρδων επανήλθε στους κόλπους του τουρκικού κράτους μέσω του… Ισλάμ, μια και ο τουρκισμός των κεμαλιστών δεν απέδιδε πλέον. Έτσι, ο Ερντογάν και το κόμμα του καρπώνονται πλέον ένα πολύ υψηλό ποσοστό των κουρδικών ψήφων, ενώ οι Κούρδοι έχουν ισλαμοποιηθεί σε υψηλό βαθμό.

Ελπίζω ο κ. Καλεντερίδης να δώσει κάποιες εξηγήσεις στους πολυάριθμους αναγνώστες του κειμένου του και στον υποφαινόμενο ώστε να διευκρινιστούν αυτές οι θέσεις.

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

1. Σάββας Καλεντερίδης, http://www.infognomon.gr, «Η Τουρκία ανάμεσα στη δημοκρατία και τον κεμαλικό αυταρχισμό», Αθήνα, 11 Απριλίου 2008.

2.  Σάββας Καλεντερίδης, στο ίδιο.

3.  Σάββας Καλεντερίδης, στο ίδιο.

*Το κείμενο περιέχεται στο 72ο τεύχος του περιοδικού Άρδην.

Advertisements

Αυστραλία- Αναγνώριση της Ποντιακής Γενοκτονίας από αυστραλιανό μουσείο

Πηγή: ΑΠΕ  28/12/08-09:32

Το Μουσείο της Νότιας Αυστραλίας στην Αδελαίδα αναγνωρίζει την Ποντιακή Γενοκτονία.

Και την αναγνωρίζει αποδεχόμενο να εντειχιστεί στους χώρους του μια ειδική πλάκα με το σύντομο ιστορικό της τραγωδίας.

Ειδικότερα το Σάββατο 20 Δεκεμβρίου 2008, έγιναν τα αποκαλυπτήρια της ειδικής μεταλλικής πλακέτας που τοποθετήθηκε στο Μουσείο της Νότιας Αυστραλίας και η οποία γράφει τα εξής: «Η ΠΛΑΚΑ ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΗ ΣΤΗ ΜΝΗΜΗ ΤΩΝ ΕΚΑΤΟΝΤΑΔΩΝ ΧΙΛΙΑΔΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΠΟΝΤΙΩΝ ΟΙ ΟΠΟΙΟΙ ΘΑΝΑΤΩΘΗΚΑΝ ΜΕΤΑΞΥ 1914 ΚΑΙ 1923, ΣΑΝ ΘΥΜΑΤΑ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑΣ ΤΗΣ ΟΘΩΜΑΝΙΚΗΣ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑΣ.

ΑΛΛΕΣ ΔΕΚΑΔΕΣ ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΒΑΣΑΝΙΣΤΗΚΑΝ ΣΤΙΣ «ΠΟΡΕΙΕΣ ΘΑΝΑΤΟΥ» ΟΤΑΝ ΒΙΑΙΑ ΞΕΡΙΖΩΘΗΚΑΝ ΑΠΟ ΤΑ ΣΠΙΤΙΑ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΤΗ ΠΑΤΡΟΓΟΝΙΚΗ ΤΟΥΣ ΓΗ.

ΟΙ ΑΠΟΓΟΝΟΙ ΤΟΥΣ ΣΚΟΡΠΙΣΤΗΚΑΝ ΣΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΑΠΟ 30 ΧΩΡΕΣ.

50.000 ΑΠΟ ΑΥΤΟΥΣ ΖΟΥΝ ΣΤΗΝ ΑΥΣΤΡΑΛΙΑ.

ΑΙΩΝΙΑ ΤΟΥΣ Η ΜΝΗΜΗ ΝΟΤΙΑ ΑΥΤΡΑΛΙΑ 2008″.

Η επιτυχία της Ομοσπονδίας Ποντιακών Σωματείων Αυστραλίας, είναι το αποτέλεσμα μιας συντονισμένης και επίπονης προσπάθειας πολλών ανθρώπων με επικεφαλής τον Πρόεδρο της Ομοσπονδίας, κ. Χαράλαμπο Ταβλαρίδη Εξάλλου, δεν είναι τυχαίο ότι στο μήνυμα του, για τα 50 χρόνια της Ποντιακής Αδελφότητας Νότιας Αυστραλίας, ο Υπουργός Πολυπολιτιστικών Υποθέσεων της Πολιτείας κ. Μάϊκλ ‘Ατκινσον, μεταξύ άλλων, αναφέρει: «Οι Έλληνες Πόντιοι της Νότιας Αυστραλίας, είναι οι φύλακες της φλόγας και κληρονόμοι του ανεκτίμητου και μοναδικού πολιτισμού τον οποίο και διατήρησαν αναλλοίωτο κάτω από αντίξοες, διώξεις, πολέμους και ειρήνη, σε καιρούς δόξας και σκλαβιάς, για τέσσαρες χιλιάδες χρόνια.

Κανένα από αυτά τα γεγονότα, ούτε και η τραγική και βάρβαρη Γενοκτονία του Ποντιακού Ελληνισμού, από την Οθωμανική Αυτοκρατορία, από την οποία γεννήθηκε η Τουρκική Δημοκρατία, δεν μπόρεσαν να σβήσουν την λάμψη και το φως που εκπέμπει ο Ποντιακός πολιτισμός, μια εσωτερική φλόγα που γέννησε το θαύμα των Ελληνικών επιτευγμάτων και τον κλασικό Ελληνικό πολιτισμό.

Ο Ποντιακός – Ελληνικός πολιτισμός, είναι ακατανίκητος, γιατί ο λαός που τον δημιούργησε, τον διέδωσε και τον διατηρεί, μεταξύ των Ποντίων της Ελλάδας και των Ποντίων της Διασποράς, τον υπηρετεί και τον γιορτάζει στις γωνιές του πλανήτη.

Οι Πόντιοι της Νότιας Αυστραλίας, μακροχρόνια, με αγάπη και σεβασμό, διατήρησαν και διέδωσαν, με αγάπη και σεβασμό, την πολιτισμική κληρονομιά τους και χάρη σε αυτό, η Νότια Αυστραλία αισθάνεται και είναι πιο πλούσια».

http://www.ana.gr

MSNBC is doing a survey whether the Armenian Genocide should be recognized or not.  As of a few minutes ago the numbers showed Yes 20%, No 80% !

The Turks have mobilized a global campaign to shift results towards «No», but we can’t let them. The Armenian Genocide is a historical fact, along with other many other crimes against humanity of behalf of the Turks, and it should be recognized.

Please vote ‘ YES ‘ at the below link and send it to everyone you know.

http://www.msnbc.msn.com/id/21253084

Οι πραγματικοί λόγοι της απομάκρυνσης του αντιπροέδρου του κόμματος του Ερντογάν

Του Σάββα Καλεντερίδη

Την προηγούμενη αυδομάδα ανακοινώθηκε ότι απομακρύνεται από τη θέση του αντιπροέδρου του Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης, ο Ντενγκίρ Μιρ Μεχμέτ Φιράτ, προσωπικότητα με ιδιαίτερο βάρος και κύρος στους Κούρδους, που εκτός από το κουρδικό Κόμμα Δημοκρατικής Τουρκίας (DTP), έδωσαν τη μερίδα του λέοντος στο κυβερνητικό κόμμα του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στις προηγούμενες βουλευτικές εκλογές.

Στον ελληνικό τύπο γράφτηκαν αρκετά για τα αίτια της απομάκρυνσης του Φιράτ από τη θέση του αντιπροέδρου, πλην όμως δε γράφτηκαν τα πραγματικά αίτια που…υποχρέωσαν τον πρωθυπουργό Ερντογάν να απομακρύνει από τη θέση του αντιπροέδρου του κυβερνώντος κόμματος, θέση που έχει έναν ιδιαίτερο συμβολισμό όταν αυτή κατέχεται από έναν Κούρδο με μεγάλο ειδικό βάρος στους κουρδικούς πληθυσμούς της ΝΑ Τουρκίας.

Στον ελληνικό τύπο αναφέρθηκε ότι ο Φιράτ πλήρωσε για υποτιμητικές δηλώσεις που είχε κάνει στο παρελθόν για τον Μουσταφά Κεμάλ, για δηλώσεις με τις οποίες υποστήριζε την ισλαμική μαντήλα στα πανεπιστήμια ή για εμπλοκή του ονόματός του σε υπόθεση διαφθοράς.

Η πραγματική αιτία όμως είναι οι επαφές και οι καλές σχέσεις που διατηρεί ο Κούρδος πολιτικός με ριζοσπαστικούς κουρδικούς κύκλους και συγκεκριμένα η κίνηση που έκανε ο Ντενγκίρ Μιρ Μεχμέτ Φιράτ να συναντηθεί σε εστιατόριο και να συμφάγει με βουλευτές του κουρδικού κόμματος DTP, που θεωρείται η νόμιμη πτέρυγα του ΡΚΚ, στις 19 Οκτωβρίου 2008 και ενώ η Τουρκία συνταρασσόταν από διαδηλώσεις Κούρδων που ξέσπασαν μετά τη δημοσιοποίηση της είδησης για κακομεταχείρηση του Αμπντουλλάχ Οτζαλάν στη φυλακή του Ιμραλί. Στο εν λόγο μοιραίο δείπνο εκτός από τον Φιράτ συμμετείχαν, ο πρόεδρος του DTP, Αχμέτ Τουρκ (Ahmet Türk) και οι βουλευτές του DTP Sırrı Sakık και İbrahim Binici katıldı.

Σύμφωνα με δήλωση που έκανε μετά το γεύμα στο CNN TÜRK ο Φιράτ, στο τραπέζι τα στελέχη του DTP έθεσαν το θέμα της κακομεταχείρησης που υφίσταται ο Οτζαλάν στη φυλακή, ενώ ο ίδιος τους συνεβούλευσε να θέσουν το θέμα στον υπουργό δικαιοσύνης. Σε σχετική ερώτηση ο Φιράτ δήλωσε ότι η συνάντηση έγινε χωρίς να έχει προηγηθεί συνεννόηση με τον πρόεδρο του ΑΚΡ και πρωθυπουργό Ερντογάν, ενώ η Χουρριέτ έγραψε ότι η συμμετοχή του Φιράτ έγινε μετά από άδεια του Ερντογάν.

Με βάση δημοσίευμα του CNN TÜRK, ο πρόεδρος και οι βουλευτές του DTP έθεσαν στον Φιράτ το θέμα της Γενικής Αμνηστείας, με σκοπό την απελευθέρωση του Αμπντουλλάχ Οτζαλάν, ενώ από την πλευρά του ο αντιπρόεδρος του κυβερνώντος κόμματος υπενθύμισε στα στελέχη του DTP ότι ο τρόπος με τον οποίο διασυνδέεται το κόμμα τους με το ΡΚΚ εμποδίζει το άνοιγμα του πρωθυπουργού για τη λύση του Κουρδικού.

Τελικά, αυτή η κίνηση του Φιράτ ήταν που προκάλεσε την αντίδραση του βαθέος κράτους, με αποτέλεσμα να κινηθεί η διαδικασία της αντικατάστασής του από τον εμφανιζόμενο ως Κούρδο*, Αμπντουλκαντίρ Άκσου, πρώην υπουργό εσωτερικών, το όνομα του οποίου έχει εμπλακεί σε υποθέσεις σκανδάλων και διαφθοράς, όσο κατείχε τη θέση του υπουργού.

Εμείς από την πλευρά μας να σημειώσουμε τη σταδιακή μεταστροφή του πρωθυπουργού Ερντογάν, ο οποίος, σύμφωνα με δημοσιεύματα του τουρκικού τύπου, εκλέχτηκε ως Ομπάμα και μετατράπηκε σε Μπους.

*Στην πραγματικότητα είναι γόνος προσφύγων αλβανικής καταγωγής που εγκατέστησε μετά τους Βαλκανικούς Πολέμους στο Ντιγιαρμπακίρ η διοίκηση των Νεοτούρκων, στα πλαίσια της πολιτικής αφομοίωσης των Κούρδων της περιοχής.

ΠΗΓΗ: CNN TÜRK

http://www.cnnturk.com/2008/turkiye/10/19/firat.dtplilerle.yemegi.cnn.turke.anlatti/497343.0/index.html

http://infognomonpolitics.blogspot.com/2008/11/blog-post_10.html

«Θα υψώσω την ημισέληνο πιο ψηλά» στην ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΘΡΑΚΗ λένε τα μικρά παιδιά

17.10.2008 ΣΚΑΝΔΑΛΟ ΣΤΗΝ ΑΝΑΓΝΩΣΗ ΤΟΥ ΚΟΡΑΝΙΟΥ

Να πώς δηλητηριάζουν τις παιδικές ψυχές των μουσουλμανοπαίδων οι γνωστοί υπεύθυνοι, βάζοντάς τα να απαγγέλλουν στίχους όπως «εσένα αγαπώ όμορφή μου Τουρκία, με σένα κλαίω, με σένα θα γελάσω, αν χρειαστεί θα πεθάνω για σένα με τη θέλησή μου…

Την σχετική τελετή παρακολουθούν οι ψευτομουφτήδες, ιμάμηδες και θρησκευτικοί λειτουργοί, αυτοδιοικητικοί, αλλά και ο γενικός πρόξενος της Τουρκίας, που ακούγοντας όλα αυτά τόσο απροκάλυπτα να λέγονται από μικρά παιδιά, φαίνεται στο σχετικό βίντεο ότι νοιώθει άβολα… Τα μουσουλμανόπαιδα με τα λευκά καλπάκια και τις άσπρες φορεσιές τα κοριτσάκια, τραυλίζουν σε άθλια τουρκικά τα λόγια που πρέπει να πουν για να εισπράξουν το χειροκρότημα των μεγαλυτέρων, αφού έκτος από τις σούρες του κορανίου πρέπει να πουν με άνεση το παρακάτω κείμενο που δεν μπορεί παρά να εξοργίσει τον μέσο πολίτη με όσα αναφέρει.

Έτσι λοιπόν όταν ο «Χρόνος» γράφει ότι κάποιοι μετέβαλλαν τα τεμένη σε χώρους προπαγάνδας δεν είναι καθόλου τυχαίο, ότι προσπαθούν να δηλητηριάσουν με τέτοια ποιήματα και κείμενα τις ψυχές των μικρών παιδιών να νοιώθουν μίσος στον τόπο που ζουν…

Να τους δημιουργούν την αίσθηση ότι θα κυματίζει η ημισέληνος, αφού και η Δυτική Θράκη δική μας, της Τουρκίας κομμάτι είναι! Με επίφαση την θρησκεία να δηλητηριάζονται οι ψυχές των μικρών παιδιών, που ασυνείδητα περνούν μέσα από την προπαγάνδα τέτοια μηνύματα. Αυτά γίνονται, τα ξέρουμε, είναι όμως σοκαριστικά όταν τα βλέπεις να επιβεβαιώνονται μέσα από βίντεο.

Η αποκάλυψη του «Χ» όπως κάθε φορά θα κάνει τον γύρο της Ελλάδας, θα απασχολήσει πάνελ, δημοσιογράφους προοδευτικούς και μη, θα υπάρξουν φωνές που θα καταδικάσουν το συμβάν, κάποιοι άλλοι θα επιχειρήσουν να το δικαιολογήσουν ως μεμονωμένο περιστατικό, για μας όμως που ζούμε σ’ αυτή την ελληνική πατρίδα, οι ενέργειες και ο συμβολισμός τους έχει βαθύτερο και ουσιαστικότερο νόημα, όταν μάλιστα οι εμπνευστές τους απολαμβάνουν της ανοχής της πολιτείας και επειδή κουβαλούν μια σκευοθήκη ψήφων λειτουργούν ανενόχλητοι σε όλα τα επίπεδα… Αυτοί λοιπόν θα εξακολουθήσουν να δηλητηριάζουν τις ψυχές των μικρών παιδιών με τέτοια κι ανάλογα κείμενα και «Ο Χρόνος» και οι άνθρωποί του μονίμως θα αποτελούν στόχο. Γιατί δεν θα ήθελαν ποτέ να δουν να κυματίζει η ημισέληνος στην Ροδόπη. Αυτή είναι η ουσιαστική μας διαφορά αδέρφια.

«Εσένα σε αγαπώ όμορφή μου Τουρκία.

Με σένα θα κλαίω, με σένα θα γελάσω.

Θα υψώσω την ημισέληνο σημαία πιο ψηλά.

Αν χρειαστεί θα πεθάνω με όλη την θέλησή μου.

Είμαι ερωτευμένος μαζί σου, όμορφη Τουρκία μου.

Να ακούσουν την ιστορία και να φοβηθούν τα τσακάλια.

Μην ανακατεύονται μαζί μας και μην μας ρίχνουν κουβέντες.

Να ζητήσουν μετάνοια και να αναζητήσουν φίλους.

Θα σε δείξω εγώ, ω όμορφη Τουρκία μου.

Αχ το τουρκικό έθνος δεν μπορεί να σηκώσει την προδοσία.

Αν υπάρχει κανείς που δεν αγαπά αυτόν τον τόπο να τον εγκαταλείψει.

Αυτή η πατρίδα είναι δικιά μας, η δυτική Θράκη είναι δικιά μας.

Αυτοί που ζουν στα ορεινά, οι χωρικοί, αυτοί που είναι από κάμπο και από τα βουνά,

όλοι είναι αδέρφια, αυτό πρέπει να το ξέρουν όλοι.

Αχ αυτοί που κάνουν προπαγάνδα διάσπασης πρέπει να ξέρουν ότι αυτή

η πατρίδα είναι δικιά μας, η δυτική Θράκη είναι δικιά μας.

Ω προδότες, μην μας κάνετε να τελειώσει η υπομονή μας

Μην νομίζετε ότι η δυτική Θράκη είναι αδιεκδίκητη.

Μην μας κάνετε να εκνευρισθούμε – τσατιστούμε και να μην μας ζορίζετε»…

Μελαχροινή Μαρτίδου

http://www.xronos.gr/minority/detail.php?ID=42221

Αθέατα «περάσματα» έχουν «ανοίξει» στα παράλια της Τουρκίας για τη διοχέτευση στη χώρα μας και ακολούθως στην Ευρώπη οικονομικών μεταναστών που αναζητούν μια καλύτερη ζωή.

Ιδιαίτερα αποκαλυπτικό είναι το γεγονός της ανάμειξης ακταιωρού της τούρκικης ακτοφυλακής στη μεταφορά μεταναστών, όπως αποτυπώνεται σε αδιάσειστα ντοκουμέντα που έχουν στη διάθεσή τους οι ελληνικές αρχές.

Η υπόθεση, που αποκαλύπτει σήμερα το «Εθνος», «ξετυλίχτηκε», στις 19 Αυγούστου, στη θαλάσσια περιοχή του ακρωτηρίου Κόρακα, στη Μυτιλήνη.

Μάλιστα, υπήρξε και μικρής διάρκειας «εμπλοκή» μεταξύ πλωτού του Λιμενικού και της ακταιωρού της τούρκικης ακτοφυλακής, που είχε περάσει στα ελληνικά χωρικά ύδατα και όταν έγινε αντιληπτή, άρχισε να κάνει επικίνδυνους ελιγμούς κοντά στο ελληνικό σκάφος.
Το εξπρές του μεσονυχτίου

Η επιχείρηση καταγράφηκε σε βίντεο και, όπως ανέφεραν έγκυρες πηγές, δεν είναι το μοναδικό οπτικοακουστικό υλικό που έχουν στη διάθεσή τους οι ελληνικές αρχές και αποτυπώνεται εμπλοκή τούρκικης ακταιωρού σε μεταφορά μεταναστών.

Είναι προφανές ότι η εμπλοκή σκάφους της τούρκικης ακταιωρού σε μεταφορά μεταναστών θα μπορούσε να αποδοθεί σε «διάβρωση», ακόμα και σε υψηλό επίπεδο των διωκτικών αρχών της γειτονικής χώρας από τα πανίσχυρα «κυκλώματα» παράνομης διακίνησης μεταναστών.

Ωστόσο, υπάρχουν και δύο άλλα στοιχεία που οδηγούν βάσιμα στην εκτίμηση ότι αποτελεί πολιτική επιλογή στη γειτονική χώρα να διευκολυνθεί η έξοδος από εκεί προς τη χώρα μας των μεταναστών. Και συγκεκριμένα:

Παρότι έχει επισημανθεί από την πλευρά μας, με συγκεκριμένα στοιχεία σε επαφές ανωτάτου επιπέδου των αντίστοιχων λιμενικών αρχών, η μαζική παράνομη έξοδος μεταναστών από την περιοχή του κόλπου Μαντελλιών προς το Αγαθονήσι και το Φαρμακονήσι, δεν έγινε καμία ουσιαστική προσπάθεια για το κλείσιμο αυτού του «δρόμου».

Σε αυτό το σημείο θα πρέπει να αναφερθεί ότι η Διεύθυνση Ασφαλείας του υπουργείου Ναυτιλίας έχει καταγράψει μια σειρά τούρκικων σκαφών, αλιευτικών και τουριστικών αλλά και ορισμένων με σημαία ΗΠΑ για να μη δίνουν «στόχο», με Τούρκους μεταφορείς να διακινούν μετανάστες προς τα παραπάνω μικρά νησάκια.

n Οι τουρκικές αρχές αρνούνται να εφαρμόζουν ουσιαστικά το πρωτόκολλο επανεισδοχής που έχουν συνυπογράψει, ίσως επειδή σε αυτό καθορίζεται ως λιμάνι επανεισδοχής και η Σμύρνη, στης οποίας την περιοχή μένουν πάρα πολλοί μετανάστες.

Οπως έχει αποκαλύψει, από τις αρχές Αυγούστου, το «Εθνος», οι ελληνικές διωκτικές αρχές έχουν στοιχεία ότι στα παράλια της γειτονικής χώρας έχει συγκεντρωθεί μεγάλος αριθμός προσφύγων κυρίως από το Ιράκ και το Αφγανιστάν, που φτάνουν παράνομα στην Τουρκία, με στόχο να περάσουν στην Ελλάδα και ακολούθως σε άλλο ευρωπαϊκό κράτος.

Τούρκοι αξιωματούχοι είχαν κάνει λόγο «για πληθυσμό ενός ακόμα νομού», εκφράζοντας τον έντονο προβληματισμό τους για το μέγεθος του μεταναστευτικού «κύματος».

ΕΜΠΛΟΚΗ ΜΕ ΣΚΑΦΟΣ ΤΟΥ ΛΙΜΕΝΙΚΟΥ ΣΩΜΑΤΟΣ
Θα τους παρατούσαν στη θάλασσα

Η συγκλονιστική αποκάλυψη της εμπλοκής ακταιωρού της τούρκικης ακτοφυλακής στη μεταφορά μεταναστών έγινε, σύμφωνα με έγκυρες πληροφορίες του «Εθνους», τα ξημερώματα της 19ης Αυγούστου, ανοιχτά της Μυτιλήνης.

Συγκεκριμένα, πλωτό του Λιμενικού στη διάρκεια της περιπολίας του εντόπισε, ξαφνικά, το τούρκικο σκάφος (σ.σ.: τα πλήρη διακριτικά του είναι στη διάθεση των ελληνικών αρχών) να πλέει κοντά στο ακρωτήριο Κόρακας της Μυτιλήνης και εντός των ελληνικών χωρικών υδάτων, μεταφέροντας άγνωστο αριθμό μεταναστών.

Μάλιστα, στις αποκαλυπτικές εικόνες που έχουν στη διάθεσή τους οι ελληνικές αρχές, φαίνεται ένας άνδρας, προφανώς μέλος του πληρώματος της ακταιωρού, να πετάει στη θάλασσα σωσίβια, προκειμένου να τα πιάσουν οι μετανάστες, καθώς θα πέσουν στη θάλασσα. Ετσι, με αυτά θα μπορούσαν να φτάσουν κολυμπώντας στην ακτή ή εάν καθυστερούσαν και γίνονταν αντιληπτοί από το Λιμενικό, θα εμφανίζονταν ως ναυαγοί και οι λιμενικοί θα προχωρούσαν στη διάσωσή τους.

Ωστόσο, η προσπάθειά τους διακόπηκε όταν έκανε την εμφάνισή του πλωτό του Λιμενικού.

Τότε η τούρκικη ακταιωρός άρχισε να κάνει επικίνδυνους ελιγμούς κοντά στο ελληνικό σκάφος. Οι λιμενικοί, με επανειλημμένες κλήσεις από το ραδιοτηλέφωνο και στη συνέχεια με τον προβολέα, ζητούσαν να φύγει από τα ελληνικά χωρικά ύδατα. Αυτό έγινε ύστερα από περίπου 15 λεπτά της ώρας.

Το περιστατικό έχει καταγραφεί σε βίντεο που βρίσκεται στη διάθεση των ελληνικών διωκτικών αρχών, αλλά, σύμφωνα με πληροφορίες, δεν είναι το μοναδικό οπτικοακουστικό υλικό που υπάρχει και αποτυπώνεται εμπλοκή τούρκικου σκάφους σε μεταφορά μεταναστών.

http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=11424&subid=2&tag=8777&pubid=1532537

Σύμφωνα με δημοσίευμα της 12 Αυγούστου 2008 της εφημερίδας Radikal, τα γεγονότα που διαδραματίστηκαν στις 6-7 Σεπτεμβρίου 1955 εναντίον των Ελλήνων της Κωνσταντινούπολης είχαν οργανωθεί από τη Διοίκηση Ανορθοδόξου Πολέμου (Özel Harp), που αποτελούσε το μηχανισμό που είχε στηθεί από το ΝΑΤΟ (Επιχείρηση «Stay-Behind»), για την αποτροπή του κομμουνιστικού κινδύνου. Το εκτενές άρθρο μετέφρασε ο Σάββας Καλεντερίδης.

Το απόγευμα της 6ης Σεπτεμβρίου 1955 «αυθόρμητες» διαδηλώσεις «αγανακτισμένων» πολιτών συγκροτήθηκαν σε διάφορα σημεία της Κωνσταντινούπολης. Αιτία μία «ύποπτη» βομβιστική ενέργεια (με ελάχιστες υλικές ζημιές) που είχε σημειωθεί την προηγουμένη στο τουρκικό προξενείο Θεσσαλονίκης και όπως εκ των υστέρων αποκαλύφθηκε είχε οργανωθεί από τις μυστικές υπηρεσίες της Τουρκίας, τότε όμως αποδόθηκε στην Ελλάδα. Το κλίμα σε βάρος της χώρας μας και της ομογένειας ήταν ήδη βαρύ λόγω Κυπριακού, εδώ και κάμποσες βδομάδες μύριζε μπαρούτι και οι εθνικιστικές φυλλάδες της Τουρκίας συναγωνίζονταν σε ανθελληνικές κορόνες. Τερατώδεις φήμες διαδίδονταν από στόμα σε στόμα: ότι στην Κύπρο οι Ελληνες δολοφόνησαν τον ηγέτη Ντανά Εφέντη, ότι επίκειται μαζική σφαγή των Τουρκοκυπρίων, ότι η Αγγλία έδωσε την Κύπρο στην Ελλάδα με αντάλλαγμα την παραχώρηση βάσεων. Την πρώτη εβδομάδα του Σεπτεμβρίου διαδόθηκε, κρυφά από τους μειονοτικούς μαγαζάτορες και νοικοκυραίους (Ελληνες, Αρμένηδες και Εβραίους), πως στις 6 Σεπτεμβρίου θα έπρεπε να αναρτηθεί έξω από κάθε σπίτι ή κατάστημα Τούρκου η σημαία με την ημισέληνο. Ετσι όταν ομάδες εξαγριωμένων τραμπούκων ξεκόπηκαν από τις διαδηλώσεις εφοδιασμένες με ρόπαλα, σιδερολοστούς, μαδέρια με καρφιά, τσεκούρια, δυναμίτιδα, μπιτόνια βενζίνης και φαλτσέτες, ήξεραν πολύ καλά να ξεχωρίσουν τους στόχους τους. Οι ταραχές άρχισαν στο Νισαντάς, μεταξύ πέντε και έξι το απόγευμα, και στη συνέχεια εξαπλώθηκαν στο Μπέγιογλου. Το τουρκικό πογκρόμ απίστευτης βιαιότητας και βαρβαρότητας (χαρακτηριστικό γνώρισμα των Τούρκων άλλωστε) είχε ως αποτέλεσμα τον αφανισμό της ελληνικής κοινότητας της Κωνσταντινούπολης.

http://strategy-geopolitics.blogspot.com/2008/09/gladio-6-7-1955.html